Uzasadnienie
Wyznaczona na zasadzie prawa pomocy pełnomocnikiem skarżącego adwokat I.M. po oddaleniu (na posiedzeniu niejawnym) sporządzonej i wniesionej przez nią skargi kasacyjnej wniosła w piśmie z 8 marca 2017 r. o przyznanie jej wynagrodzenia za pomoc prawną wykonaną na etapie postępowania kasacyjnego, oświadczając, iż opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), stanowiący, iż wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z przepisem przejściowym (§ 22), do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przyjąć tym samym należy, że przepisy dotychczasowe stosuje się tym bardziej do spraw wszczętych i zakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia.
W niniejszej sprawie - zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 15 września 2016 r. - zastosowanie powinny mieć zatem przepisy dotychczasowe, czyli przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801 ze zm.), obowiązujące od 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z przepisem przejściowym tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§ 22), co oznacza, że w warunkach niniejszej sprawy - wszczętej i niezakończonej przed dniem 1 stycznia 2016 r. do postępowania w drugiej instancji stosuje się przepisy obowiązującego poprzednio w tym zakresie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem z 28 września 2002 r.
Zgodnie z § 19 rozporządzenia z 28 września 2002 r., koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia z 28 września 2002 r.).
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia z 28 września 2002 r.).
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z 28 września 2002 r., stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez adwokata, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie, z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z 28 września 2002 r., wynosząca 240 zł.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł netto (240 zł x 50%), powiększonej o należny podatek VAT. Stąd, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, postanowiono jak w sentencji.