Uzasadnienie
L. E. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty Oleskiego z dnia [...], nr [...], ustalającej odszkodowanie na rzecz K. P., L. E., U. P. oraz R. C. M. K. z tytułu nabycia z mocy prawa przez Województwo Opolskie nieruchomości położonej w O., nr dz. A k.m. [...], o powierzchni 0,0094 ha, objętej księgą wieczystą nr KW 2023 (obecnie KW 47658), a pozostającej do dnia przejęcia przez Województwo Opolskie przedmiotem współwłasności w/w osób.
Dwoma pismami z dnia 8 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przesłanie dwóch egzemplarzy jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, albo uwierzytelnionych fotokopii bądź wydruków z poczty elektronicznej, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Pisma te zostały doręczone skarżącej w dniu 11 stycznia 2007 r. za pisemnym potwierdzeniem odbioru.
W aktach sprawy brak jest żądanych odpisów skargi; nie wpłynął również wpis od skargi, o czym świadczy stosowny zapisek urzędowy (k. 20 a.sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z ogólnych wymogów stawianych każdemu pismu procesowemu, określonym w art. 47 § 1 P.p.s.a., jest obowiązek strony wnoszącej pismo procesowe dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Liczba odpisów pisma procesowego i odpisów załączników jest zatem zależna od liczby stron uczestniczących w postępowaniu, a odpisy składanego pisma procesowego wraz z odpisami załączników są doręczane następnie przez Sąd wszystkim pozostałym stronom (uczestnikom) postępowania. Brak wymaganych odpisów skargi stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu. Na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skutkuje to wezwaniem strony przez przewodniczącego o uzupełnienie braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. – uiszczenie wpisu od skargi. Zgodnie z tym przepisem od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na zasadzie art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W myśl § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy od należności pieniężnej do 10.000 zł wynosi 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.
Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na dołączeniu jej odpisów oraz uiszczenia wpisu od skargi. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącej w dniu 11 stycznia 2007 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Doręczenie było zatem skuteczne. Z tego względu zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał w dniu 18 lutego 2006 r. Skarżąca została przy tym pouczona o terminie i skutkach niezastosowania się do wezwania Sądu.
Skoro we wskazanym przez Sąd terminie doszło ani do uzupełnienia braku skargi ani do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.