Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 marca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, w tym poprzez ustanowienie dla niego adwokata z urzędu. Adwokatem tym Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu wyznaczyła B. P., wykonującego zawód w Kancelarii w [...].
W rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r., wziął udział substytut adwokata z urzędu, aplikant adwokacki R. S., złożył ona wówczas wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone ani w części, ani w całości.
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r., skarga została uwzględniona.
Od wyroku skargę kasacyjną złożył organ II instancji.
W dniu 23 lipca 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła sporządzona przez adwokata z urzędu, odpowiedź na skargę kasacyjną w sprawie. W odpowiedzi tej adwokat zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz skarżącego według norm przepisanych oraz oświadczenie, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części.
Wyrokiem z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt II OSK 1884/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia, w sprawach wszczętych i niezakończonych przed 1 stycznia 2016 r., do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 z późn. zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". Uwzględniono przy tym § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r., poz. 1801).
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie do których należy niniejsza, wynosi 240 zł.
Natomiast stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - wynosi jeżeli sprawę w II instancji prowadził ten sam adwokat, 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, czyli 50 % z 240 zł, to jest 120 zł. Przychodzi w tym miejscu wyjaśnić, że referendarz sądowy uznał, że za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, należy się pełnomocnikowi kwota wynagrodzenia według wskazanego wyżej przepisu, to jest w tej samej wysokości, co za sporządzenie skargi kasacyjnej. Rozstrzygając w ten sposób, wziął pod uwagę, że według poglądu wyrażonego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2005 r., sygn. FSK 80/04, dostępnym na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), publikowany ONSA i WSA 2004, nr 1, poz. 12, B. Dauter {w:}, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzecznictwo, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa 2007, s 363-364, "Stawki wymienione w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia mają zastosowanie także w odniesieniu do kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną.(...) Wysokość kosztów postępowania kasacyjnego wyznaczono na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 6 pkt 6 cyt. rozporządzenia o opłatach za czynności radców prawnych.
Jakkolwiek § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia dotyczy sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, albo sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – zasada zwrotu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, zawarta w art. 204 P.p.s.a., dotyczy obu stron tego postępowania. Stawki wymienione we wspomnianym § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b mają więc zastosowanie także w odniesieniu do kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną." Orzeczenie powyższe zapadło wprawdzie w odniesieniu do wynagrodzenia za udzielenie odpowiedzi na skargę kasacyjną przez radcę prawnego, ale referendarz sądowy uznał, że z uwagi na zasadniczo identyczne uregulowania i sformułowania w przepisach o przyznawaniu wynagrodzenia radcom prawnym i adwokatom, ma ono także zastosowanie do tych ostatnich pełnomocników. Według referendarza sądowego wyżej przytoczone orzeczenie kreuje pogląd, iż w razie gdy, w rozporządzeniu, nie wymieniono konkretnej czynności, jakiej w ramach pomocy prawnej dokonał pełnomocnik, należy mu przyznać wynagrodzenie w stawce, jak za czynność w nim określoną, najbardziej rodzajowo zbliżoną.
W ocenie referendarza sądowego należało zatem przyjąć, że za przygotowanie odpowiedzi na skargę kasacyjną, należy się pełnomocnikowi, wynagrodzenie w tej samej stawce, co za sporządzenie skargi kasacyjnej, jako za czynność najbardziej rodzajowo zbliżoną.
Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, sąd bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.
Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, w brzmieniu nadanym przez § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, obecnie wynoszącą 23 %.
Referendarz sądowy przyznając adwokatowi ustanowionemu z urzędu, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za udział w rozprawie przed sądem I Instancji, sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, należy mu przyznać, wynagrodzenie w stawce minimalnej. Rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata uzasadniał, w ocenie referendarza sądowego, taką wysokość wynagrodzenia, jako, że sprawa nie należy do spraw nietypowych, ani o wyjątkowo skomplikowanym stanie prawnym.
Zatem za postępowanie przed sądem I instancji przyznał kwotę netto 240 zł, a za postępowanie II instancyjne, w tym wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną kwotę netto 120 zł, co daje łącznie kwotę netto 360 zł. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 82, 80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy).Koszty nieopłaconej pomocy prawnej brutto wynoszą zatem 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy).
W związku z powyższym na postawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.