Uzasadnienie
P. Sp. z o.o. w W. (zwana dalej: "stroną skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 grudnia 2021 r., nr SKO.40.2664.2021.li w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Do akt sprawy dołączono odpis wyciągu bankowego z dnia 15 marca 2022 r., o uiszczeniu wpisu od skargi w wysokości 500 zł na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Na skutek zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 30 marca 2022 r., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego. Wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została przesłana na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczona w dniu 8 kwietnia 2022 r. (por.: k.-28 akt).
Przy piśmie z dnia 14 kwietnia 2022 r., strona skarżąca nadesłała do WSA w Opolu odpis skargi z dnia 8 marca 2022 r. oraz dowód uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 500 zł tym razem na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (por.: k.-30 i 31 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a warunki te określa art. 46 P.p.s.a. Skarga jak każde pismo procesowe, powinna czynić zadość warunkom formalnym pisma procesowego. Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 47 § 1 P.p.s.a., jest obowiązek dołączenia jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom postępowania.
W myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341).
Dodatkowym warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom formalnym i fiskalnym, strona skarżąca została wezwana do usunięcia tych braków w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Bezspornym jest, że w sprawie wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem skutecznie doręczone w dniu 8 kwietnia 2022 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął zatem w dniu 15 kwietnia 2022 r.
W zakreślonym w wezwaniach terminie, strona skarżąca nie usunęła jednak wszystkich braków skargi, stąd zaistniały przesłanki do jej odrzucenia. Wprawdzie przy piśmie z dnia 14 kwietnia 2022 r. (nadanym przesyłką pocztową w dniu 14 kwietnia 2022 r. - data stempla na kopercie, por.: k.-32 akt), nadesłano prawidłowo odpis skargi, jednakże w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi. Stwierdzenia tego nie może zmienić wykazywana przez stronę skarżącą okoliczność uiszczenia dwóch opłat od skarg w wysokości po 500 zł na rachunki bankowe Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Opłaty te nie zostały również przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu w terminie otwartym do uzupełnia brakującego wpisu sądowego. Jak wynika bowiem z zapisku urzędowego, w WSA w Opolu nie odnotowano wpisu od skargi w kwocie 500 zł wniesionego w sprawie (por.: zapisek, k.-34 akt), pomimo prawidłowego pouczenia o numerze rachunku bankowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wskazanego w piśmie doręczającym wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (por.: k.-13 akt).
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. inny rachunek, niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy, np. na rachunek innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, sądu powszechnego, czy też organu administracyjnego (por.: postanowienia NSA: z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1055/17, z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 825/08, z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 767/10, z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 328/11, z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 968/12, z dnia 16 marca 2011 r., sygn. akt I GSK 311/11, z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1451/08 oraz z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 1360/14 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z powyższych względów uznać należało, że w sprawie nie uiszczono skutecznie wpisu od skargi, a zatem na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.
O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji.