Uzasadnienie
Działający w imieniu A. S., adwokat A. P., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Wojewody [...], na postanowienie tego organu z dnia [...], Nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 18 lipca 2007 r., Nr [...]. Powyższą decyzją, Prezydent Miasta [...] orzekł o wymeldowaniu A. S. z miejsca pobytu stałego w O., przy ulicy [...]. Zaskarżone postanowienie Wojewody [...] zostało doręczone A. S., do rąk adwokata A. P., będącego jej pełnomocnikiem także w postępowaniu administracyjnym, w dniu 15 lutego 2008 r. O powyższym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Pełnomocnik skarżącej wniósł natomiast skargę do Sądu, przesyłką pocztową nadaną w dniu 19 lutego 2008 r. (data stempla pocztowego). W aktach sądowych sprawy, brak jest natomiast dowodu uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W świetle art. 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Pismem takim jest, w myśl art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. skarga, od której pobiera się wpis. Wysokość wpisu określa natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Według § 2 ust. 3 pkt 7 tego rozporządzenia - mającego zastosowanie w niniejszej sprawie - wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych, 100 złotych.
Uwzględniając powyższe regulacje, podkreślić jednakże należy, że w myśl art. 221 P.p.s.a., w przypadku pisma wniesionego przez adwokata lub radcę prawnego, które nie zostało należycie opłacone, a które podlega opłacie stałej, pismo to pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca, bez dodatkowego wzywania o uiszczenie opłaty. Wskazać należy, iż przywołany przepis art. 221 P.p.s.a., który zwalnia Sąd od obowiązku wzywania do uiszczenia opłaty stałej przypadającej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego, nie oznacza obowiązku równoczesnego dokonania opłaty wraz z wniesieniem pisma. Oznacza on natomiast, że opłata – bez wzywania – powinna być uiszczona w takim terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego takiej opłacie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 395/05, LEX nr 196445; T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 608). W przypadku zatem, gdy pismem tym jest skarga wnoszona do sądu administracyjnego, to stosownie do przepisu art. 53 § 1 P.p.s.a., termin do jej wniesienia, a co za tym idzie uiszczenia wpisu stałego, upływa po trzydziestu dniach od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie skargę wniósł adwokat A. P., do którego mają zastosowanie postanowienia art. 221 P.p.s.a., jako zawodowego pełnomocnika wymienionego w tym przepisie. Winien on zatem opłacić skargę w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącej A. S., zaskarżonego postanowienia Wojewody [...]. Skoro zaskarżone postanowienie zostało doręczone A. S., do rąk jej pełnomocnika, w dniu 14 lutego 2008 r., to termin do wniesienia skargi i jej opłacenia liczony kalendarzowo, upłynął w dniu 15 marca 2008 r. Uwzględniając jednakże fakt, iż ostatni dzień terminu był dniem wolnym od pracy (sobota) - to w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało przyjąć następny dzień po dniach wolnych od pracy, tj. poniedziałek 17 marca 2008 r. We wskazanym terminie adwokat A. P. wniósł skargę do sądu administracyjnego, jednakże nie uiścił wymaganego wpisu stałego od skargi.
Adwokat A. P. nie uiścił wpisu od skargi w terminie żądanym do jej uiszczenia, a zatem skarga wniesiona przez niego w imieniu A. S., podlega odrzuceniu, na zasadzie art. 220 § 3 w związku z art. 221 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.