Uzasadnienie
K. J. (dalej zwany jako "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 września 2020 r., nr [...].
Na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału tut. Sądu z dnia 17 lutego 2020 r., wezwano skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia jej braku formalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez wskazanie numeru PESEL skarżącego.
Ponadto, wezwano skarżącego w terminie 7 dni, do prawidłowego oznaczenia przedmiotu zaskarżenia przez jednoznaczne określenie, czy zaskarżone jest postanowienie, czy decyzja, a także wskazanie daty oraz numeru zaskarżonego aktu. W szczególności wezwano do wyjaśnienia, czy skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 września 2020 r., nr [...], czy też skarga dotyczy innego aktu. Pouczono jednocześnie skarżącego, że brak odpowiedzi na wezwanie w tym zakresie w wyznaczonym terminie, będzie skutkował przyjęciem, że skarga została wniesiona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 września 2020 r., nr [...].
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresem awizowane w dniach: 22 lutego 2021 r. i 2 marca 2021 r. Następnie zostało zwrócone do tut. Sądu z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie".
Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Wśród tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną.
W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi wówczas art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
Wezwanie skarżącego dokonane w niniejszej sprawie, do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego należało uznać za skutecznie doręczone, w trybie art. 73 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 65 § 1 P.p.s.a, sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.) ustawodawca wprowadził, zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).
Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia dokonano pod adres wskazany przez skarżącego, z zachowaniem wymogów wynikających z cytowanego wyżej przepisu art. 73 P.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki, tj. w dniach: 22 lutego 2021 r. i 2 marca 2021 r. Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 10 marca 2021 r., po uprzednim jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni.
Wobec powyższego Sąd przyjął, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została skutecznie doręczona w dniu 8 marca 2021 r. Siedmiodniowy termin do dokonania przez skarżącego czynności wynikających z wezwania, rozpoczął zatem bieg w dniu 9 marca 2021 r. i upłynął z dniem 15 marca 2021 r. (poniedziałek).
Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, skarżący nie podał w zakreślonym terminie swojego numeru PESEL.
Ponadto, wobec nie udzielenia odpowiedzi przez skarżącego na wezwanie, Sąd uznał - zgodnie z pouczeniem zawartym w opisanym wezwaniu, że przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 września 2020 r., nr [...].
W tym stanie rzeczy, przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nieuzpełnienie jej braku formalnego.
O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji.