Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 13 stycznia 2016 r., A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] (zwana dalej "Spółką"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 11 września 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w kwocie 12.000 zł, występując jednocześnie m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Stwierdził też, że do dnia przekazania odpowiedzi na skargę, nie rozpatrzył wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wraz ze skargą Spółka złożyła na urzędowym formularzu PPPr, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w części, przez zwolnienie od opłat sądowych w całości.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Op 108/16, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 23 maja 2016 r., skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 400 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres kancelarii pełnomocnika i pod tym adresem doręczone w dniu 31 maja 2016 r. upoważnionemu pracownikowi, co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru (k-101 akt sądowych).
Spółka nie uiściła wpisu sądowego od skargi, co dokumentuje zapisek urzędowy z dnia 8 czerwca 2016 r. (k-102 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga.
Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), według którego wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi on od kwoty ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Ustalony na tej podstawie w przedmiotowej sprawie wpis od skargi na decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł odpowiadał kwocie 400 zł.
Zarządzenie Sądu z dnia 23 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w powyższej wysokości zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 31 maja 2016 r., do rąk pracownika jego Kancelarii. Doręczenie to należy uznać za skuteczne, dokonane w trybie art. 72 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 77 § 1 P.p.s.a., według którego jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął zatem bieg dnia 1 czerwca 2016 r., a skończył w dniu 8 czerwca 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem 8 czerwca 2016 r.
W zakreślonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca Spółka nie uiściła wpisu sądowego od skargi, w związku z czym skarga, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. W tych okolicznościach sprawy, wobec nieskutecznego wniesienia skargi, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podlegał rozpoznaniu.
Mając na względzie powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę jako nieopłaconą.