Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 lutego 2007 r. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na wstępie której zawarł prośbę o rozpatrzenie sprawy dot. utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. W dalszej części skargi J. S. szczegółowo opisał okoliczności związane z utratą przez niego statusu osoby bezrobotnej, a w konsekwencji zasiłku celowego, przyznawanego z pomocy społecznej. Wskazał na nieprawidłowości, jakich jego zdaniem, dopuścili się pracownicy powiatowego urzędu pracy i ośrodka pomocy społecznej, w postępowaniach administracyjnych, zakończonych wydaniem rozstrzygnięć o odmowie przyznania zasiłku celowego i utraty statusu osoby bezrobotnej (jak wynika ze skargi decyzja w tej sprawie mogła być datowana na dzień 20 lutego 2007 r. lub 21 lutego 2007 r.). Do akt sprawy J. S. dołączył ponadto decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia 26 lutego 2007 r., Nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego jednorazowego.
Wobec wątpliwości, co w istocie jest przedmiotem skargi J. S. – czy załączona do akt decyzja Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia 26 lutego 2007r., Nr [...], czy też decyzja Wojewody Opolskiego z dnia 20 lutego 2007 r. lub 21 lutego 2007 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej, a także wobec braku informacji – czy skarżący odwołał się od załączonej do akt w/w decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez:
- - oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy,
- - wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu,
- - a także w przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia jest w/w decyzja Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia 26 lutego 2007 r. – udzielenie informacji, czy skarżący odwoływał się od tej decyzji do organu II instancji, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.
Wezwanie z dnia 20 marca 2007 r., zawierające pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi, zostało odebrane osobiście przez J. S. w dniu 23 marca 2007 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżący nie dokonał żądanej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenia Sądu, a to nieuzupełnieniu braków formalnych skargi. W myśl bowiem art. 57 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.
Niezachowanie wymogów formalnych skargi, może skutkować wezwaniem skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania – odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Pismo Sądu o usunięcie braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, zostało skutecznie doręczone J. S. do jego rąk w dniu 23 marca 2007 r. Wskazany przez Sąd siedmiodniowy termin upływał zatem w dniu 30 marca 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu.
Wobec powyższego, na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.