Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 grudnia 2008 r. T. O. i E. O., Parafia Rzymsko Katolicka w C. oraz Stowarzyszenie A w C., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...], utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie Wójta Gminy Lasowice Wielkie z dnia [...], Nr [...] o podjęciu postępowania w sprawie ustalenia na rzecz A Sp. z o.o. z siedzibą w W., lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...], na działce nr A km.[...] w C. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 stycznia 2009 r. powyższa skarga została rozdzielona na trzy odrębne sprawy, a sprawa ze skargi T. O. i E. O. została odnotowana w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 12/09.
Następnie pismami z dnia 21 stycznia 2009 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez doręczenie 7 egzemplarzy jej odpisów oraz do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Jednocześnie pouczono skarżących, że niezastosowanie się do treści wezwań w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwania powyższe zostały doręczone skutecznie skarżącym do rąk T. O., w dniu 26 stycznia 2009 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie ustosunkowali się do wezwań Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi.
Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzeń Sądu, a to nieuzupełnieniu braku formalnego skargi przez doręczenie 7 egzemplarzy jej odpisów oraz nieuiszczeniu wpisu od skargi.
W myśl art. 47 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi, jak do każdego pisma strony, należy dołączyć jej odpisy w celu doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Zgodnie natomiast z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 100 złotych. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bowiem postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym.
Niezachowanie wymogów formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi, powoduje wezwanie skarżącego przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania – odrzucenie skargi na podstawie odpowiednio art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepisy te stanowią bowiem, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie (art. 58 § 1 pkt 3) oraz od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3).
Pisma Sądu o usunięcie braku formalnego skargi przez doręczenie jej odpisów, a także uiszczenie wpisu od skargi, zostały doręczone skarżącym, do rąk T. O., w dniu 26 stycznia 2009 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Dokonanie doręczeń należy uznać za skuteczne, albowiem skarżącej T. O. doręczono przesyłkę bezpośrednio, natomiast w przypadku drugiego ze skarżących E. O., doszło do doręczenia tzw. zastępczego, zgodnie z trybem przewidzianym w art. 72 P.p.s.a., który przewiduje doręczenie przesyłki do rąk dorosłego domownika adresata.
Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 2 lutego 2009 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiściła jednak wpisu, ani nie doręczyli odpisów skargi.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. ich skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.