Uzasadnienie
W dniu 10 marca 2005 r. E. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Wojewody [...], polegającą na zaniechaniu rozpatrzenia jej skargi, skierowanej do Wojewody [...] w dniu 31 stycznia 2005 r., w przedmiocie nieprawidłowości w działalności Starostwa Powiatu [...], wnosząc jednocześnie o wskazanie organu i trybu postępowania właściwego w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wnosząc o jej oddalenie i umorzenie postępowania, podniósł, iż w piśmie z dnia 9 lutego 2005 r., nr [...], stanowiącym odpowiedź na skierowaną do niego w dniu 31 stycznia 2005r. skargę, wyjaśnił skarżącej, że nie jest organem właściwym do rozpatrywania spraw polityki kadrowej i realizacji zadań przez Starostę [...], będącego kierownikiem urzędu. Ponadto stwierdził, iż w piśmie tym wskazano, że skierowana do Wojewody skarga posiada znamiona skargi powszechnej w rozumieniu art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, a organem właściwym do rozpatrywania tego rodzaju skarg, stosownie do art. 229 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, jest Rada Powiatu [...], a nie Wojewoda [...]. W piśmie tym wskazano również przepisy regulujące tryb postępowania w poruszanej przez skarżącą sprawie, a mianowicie przepisy dotyczące skarg zwykłych na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
skarga podlega odrzuceniu. Zakres działania sądów administracyjnych wyznaczony jest pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej i został on określony w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 3 § 2 tej ustawy sąd orzeka w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym znaczeniu tego słowa na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te rozpoznawane są na podstawie przepisów działu VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i w stosunku do nich przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia l grudnia 1998r., sygn. akt III SA 1636/97, System Informacji Prawnej LEX nr 37138).
Zasada ta znajduje zastosowanie także w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt skarżąca istocie zaskarżyła pismo Wojewody [...], wskazujące organ właściwy do rozpoznania jej skargi, spełniającej przesłanki skargi powszechnej.
Odnosząc się do treści skargi stwierdzić poza tym trzeba, że zawarty we wniesionej do Sądu skardze wniosek o wskazanie właściwego trybu postępowania w sprawie ze skargi skierowanej do Wojewody [...], nie należy również do katalogu spraw wymienionych w powołanych wyżej przepisach, czyli do spraw sądowoadministracyjnych. W świetle tych przepisów sąd administracyjny nie jest upoważniony do sporządzania opinii prawnych i udzielania porad prawnych.
W związku z powyższym wniesioną przez E. L. skargę, jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy p.p.s.a.