Uzasadnienie
K. D. (zwany dalej: "skarżącym") reprezentowany przez adwokata J. F., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 6 lutego 2020 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem.
Na skutek wykonania zarządzenia z dnia 14 kwietnia 2020 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez:
- - oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku wskazania adresu do doręczeń skarżącego;
- - wskazanie numeru PESEL skarżącego;
- - podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi;
- - złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi.
Wezwano także pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Opisane wezwania zawierały pouczenia, że niezastosowanie się do ich treści w wyznaczonym przez Sąd terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Ww. wezwania zostały doręczone skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 czerwca 2020 r., do rąk pracownika Kancelarii, co potwierdza pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, znajdujące się w aktach sprawy (por. k-13 akt).
W aktach sprawy znajduje się także zapisek urzędowy, z którego wynika, że w sprawie do dnia 24 czerwca 2020 r. nie uiszczono wpisu od skargi (por. k-14 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że zgodnie z treścią art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie, a zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a warunki te określa art. 46 p.p.s.a. Na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit b p.p.s.a., pismo strony (skarga), w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Dodatkowo, skarga powinna zostać podpisana stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W skardze powinno znaleźć się również oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku - adres do doręczeń skarżącego (art. 46 § 2 p.p.s.a.).
W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341).
Dodatkowym warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom formalnym i fiskalnym, pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia tych braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Niewątpliwym jest, że w przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 czerwca 2020 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru (k-13 akt). Termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności, upłynął zatem w dniu 16 czerwca 2020 r. W zakreślonym w wezwaniach terminie pełnomocnik skarżącego nie usunął jednak braków formalnych skargi, ani nie uiścił wymaganego w sprawie wpisu sądowego.
Podkreślenia przy tym wymaga, że w ocenie Sądu, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi może być jedynie kierowane do autora tejże skargi (pełnomocnika), choć orzecznictwo sądów administracyjnych co do skutków prawnych nieuzupełnienia braków formalnych skargi przez pełnomocnika, nie jest jednolite. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela jednak pogląd, że w takiej sytuacji skargę należy odrzucić, bez dodatkowego wzywania strony do uzupełnienia braku formalnego, którego nie uzupełnił pełnomocnik. Wynikająca bowiem z art. 34 p.p.s.a. zasada wolnego wyboru sposobu działania przed sądem administracyjnym polega na tym, że strony same decydują o tym, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będą występowały osobiście czy przez pełnomocnika. Skoro więc skarżący powierzył prowadzenie sprawy profesjonalnemu pełnomocnikowi, w zaufaniu do jego wiedzy i kompetencji, to ten, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., obowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Ewentualne braki w tym zakresie pełnomocnik powinien natomiast uzupełnić samodzielnie jako konsekwencje swojego działania i brak jest podstaw, aby wymagać w tym zakresie aktywności od podmiotu, w imieniu którego skargę złożono. (por. pogląd w postanowieniu NSA z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt I OZ 156/19, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Od profesjonalnego pełnomocnika można bowiem oczekiwać znajomości ciążących na nim obowiązków zawodowych. Ponadto, w ocenie Sądu, rozwiązanie polegające na dodatkowym wezwaniu strony skarżącej do nadesłania pełnomocnictwa lub podpisania skargi prowadzi do naruszenia art. 32 Konstytucji RP, a więc zasady równości wobec prawa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga, której brak formalny nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez ponownego wezwania.
Strona korzystająca z usług profesjonalnego pełnomocnika nie powinna z tego tytułu korzystać z dodatkowych przywilejów. Przywilejem takim byłoby wzywanie strony do uzupełnienia braków skargi wobec niewykonania wezwania przez jej pełnomocnika (por. postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. akt I OZ 156/19, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego, skargę K. D. należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., w sentencji.