Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o zatwierdzeniu na rzecz E. N. projektu budowlanego zamiennego rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego w C. przy ulicy [...], na działce A km.[...] i nałożeniu obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie po zakończeniu robót. Zaskarżona decyzja została doręczona J. S. osobiście w dniu 5 listopada 2007 r., o czym świadczy adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
Następnie, wnioskiem z dnia 13 listopada 2007 r. J. S. zażądał uzupełnienia, na podstawie art. 111 K.p.a., wydanej decyzji "co do rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem w zakresie poruszonych w odwołaniu i nie rozpatrzonych zarzutów co do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego". Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] organ II instancji odmówił uzupełnienia decyzji wskazując, że uzupełnienie decyzji administracyjnej w tym trybie może dotyczyć jedynie jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia, bądź co do prawa do wniesienia odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.
Powyższe postanowienie J. S. odebrał w dniu 27 grudnia 2007 r., o czym świadczy adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Pismem z dnia 4 stycznia 2008 r. J. S. wniósł o uzupełnienie wyżej przywołanego postanowienia o pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r., Nr [...] organ II instancji odmówił uwzględnienia wniosku. Rozstrzygnięcie to J. S. odebrał w dniu 20 lutego 2008 r.
Pismem z dnia 4 stycznia 2008 r. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...], żądając:
- 1) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków;
- 2) uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji;
- 3) zasadzenia kosztów procesu według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę, wyrażonej w piśmie z dnia 28 marca 2008 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na uchybienie przez skarżącego terminu do jej wniesienia. W ocenie organu, termin do skutecznego wniesienia skargi przez J. S. na kwestionowaną przez niego decyzję, upłynął w dniu 26 stycznia 2008 r., gdyż kolejny wniosek skarżącego dotyczący uzupełnienia postanowienia z dnia [...] nie był związany merytorycznie z zapadłym rozstrzygnięciem. Dotyczył on jedynie kwestii wpadkowej – uzupełnienia postanowienia również o charakterze procesowym. Z ostrożności procesowej, w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, organ wniósł także o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 5 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę J. S., z uwagi na uchybienie przez skarżącego terminu doi wniesienia skargi.
W dniu 11 czerwca 2008 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając swoje żądanie J. S. podniósł, iż wobec braku pouczenia go o terminie złożenia skargi do Sądu przez organ w postanowieniu z dnia [...] o odmowie uzupełnienia decyzji z dnia [...], nie posiadał skarżący wiedzy jaki termin do wniesienia skargi należy przyjąć. Wobec tego, po otrzymaniu odmawiającego rozstrzygnięcia, wystąpił pismem z dnia 4 stycznia 2008 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o uzupełnienie postanowienia w zakresie pouczenia co do prawa wniesienia skargi do Sądu. Po otrzymaniu odpowiedzi, niezwłocznie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a po otrzymaniu odpisu orzeczenia odrzucającego skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu należy odrzucić.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej w skrócie "P.p.s.a.", sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 powołanej ustawy oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Dokonując zatem oceny wniosku pod kątem zachowania wymogu formalnego, Sąd uznał, iż wniosek ten nie został wniesiony w terminie. Skarżący powziął wiadomość o uchybieniu przez niego terminu do wniesienia skargi do Sądu, w dniu doręczenia odpisu postanowienia z dnia 5 maja 2008 r. o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 28 maja 2008 r. Skutecznego doręczenia przesyłki, zawierającej odpis zapadłego postanowienia, dokonano w trybie zastępczym, na zasadzie art. 72 P.p.s.a., który to przepis przewiduje, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Podkreślić w tym miejscu należy, iż doręczenie zastępcze opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo.
Opisana w wyżej przywołanym przepisie art. 72 P.p.s.a. sytuacja, zaistniała w niniejszej sprawie. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącemu, do rąk jego żony K. S., w dniu 28 maja 2008 r., co poświadcza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Od tej daty ustała zatem przyczyna uchybienia terminu i zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie termin, który zakończył bieg w dniu 4 czerwca 2008 r. Sąd zważył, że dzień 4 czerwca 2008 r. nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy, a więc nie zaistniały przesłanki do przedłużenia wskazanego terminu, w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a. Dzień 4 czerwca 2008 r. był więc ostatnim dniem do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący nadał wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą, poleconą przesyłką pocztową w dniu 9 czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego). Uchybił więc określonemu ustawowo terminowi siedmiu dni.
Wobec powyższego, wniosek J. S. należało odrzucić bez rozpoznania go pod względem spełniania przesłanek merytorycznych, co też Sąd orzekł na postawie przywołanego wyżej art. 87 § 1 P.p.s.a.