Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...].
Następnie, w dniu 31 maja 2011r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił skarżącemu adwokata z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat D. M., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w O., przy ulicy [...].
W dniu 19 sierpnia 2011r. wpłynęła do tut. Sądu opinia o niecelowości wniesienia skargi kasacyjnej na zapadłe w sprawie orzeczenie o odrzuceniu skargi, sporządzona przez adwokata D. M. Pełnomocnik złożył także wniosek o zasądzenie kosztów z tytułu sporządzenia w/w opinii, według norm przepisanych, a także wydatków w postaci opłat pocztowych w wysokości 7,50 zł. Oświadczył, że żądane koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości, ani też w części. Podał ponadto, że przesłał skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2011r. listem poleconym, odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co potwierdza dołączona do akt sprawy kserokopia nadania przesyłki poleconej.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Przywołany art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej:"rozporządzeniem". Referendarz zważył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne za czynności świadczone przez adwokata w ramach prawa pomocy zostały określone z kolei w § 18 ust. 2 rozporządzenia. Przepis ten, różnicuje wysokość stawek w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zależności od rodzaju świadczonych przez adwokata czynności i tego, w której instancji są one wykonywane. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na zapadłe orzeczenie tut. Sądu. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, które mają zastosowanie w sprawie, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, stawka minimalna wynosi 120 zł.
Referendarz sądowy stosownie do przywołanych wyżej przepisów, orzekł o przyznaniu adwokatowi wynagrodzenia w kwocie 120,00 zł. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynianie się do jej wyjaśnienia należało uznać, że przyznana kwota wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
Zasądzając wynagrodzenie referendarz uwzględnił także treść § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższył wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, która wynosi 23%, czyli o kwotę 27,60 zł. Ponadto, w związku z treścią przywołanego powyżej § 19 pkt 2 rozporządzenia, do kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w niniejszej sprawie, należało także zaliczyć wydatki adwokata na kwotę 7,50 złotych, a to z tytułu opłat pocztowych za przesyłki listowe nadane do strony skarżącej. Wysokość poniesionych opłat pocztowych potwierdzają załączone do akt sprawy, kserokopie potwierdzeń nadania przesyłek poleconych.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia