Uzasadnienie
W piśmie z dnia 22 kwietnia 2009 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, R. D. wskazał, na nieprawidłowości jakich dopuszcza się, zdaniem wnoszącego pismo, K. K., który przystąpił do czynności wznowienia stabilizacji znaków granicznych między działkami położonymi w P. o nr A i B. Do akt sprawy R. D. dołączył zawiadomienie, datowane na dzień 20 kwietnia 2009 r., sporządzone przez geodetę B. C. o spotkaniu stron w sprawie czynności wznowienia stabilizacji znaków granicznych nieruchomości należących do K. K. i R. D. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2009 r., Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy; wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności; określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 maja 2009 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanej czynności, skarżący w piśmie z dnia 6 maja 2009 r. wskazał na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Op 531/08 oraz pismo Urzędu Gminy w L. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
W swej skardze R. D. zarzucił K. K. niezgodne z prawem działania, mające na celu zmianę stanu granic na działkach nr A i nr B, położonych w P. Wobec wątpliwości co do charakteru wniesionych zarzutów i złożonych żądań, Sąd wezwał skarżącego pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy; wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, a także określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego.
Niezachowanie bowiem wymogów formalnych skargi, może skutkować wezwaniem skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania – odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie usunięto w wyznaczonym terminie. Podkreślić należy w tym miejscu, że w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (§ 1 pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (§ 1 pkt 2) oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (§ 1 pkt 3). W orzecznictwie i doktrynie sądowoadministracyjnej ukształtował się pogląd, iż przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których jest mowa w punkcie 3 omawianego art. 57 § 1 P.p.s.a., należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej - według jego oceny - wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Rozważany wymóg skargi będzie zatem spełniony, jeżeli skarżący wskaże, na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (por. szerzej: wyrok z dnia 28 lutego 2006 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt I OSK 528/05, LEX nr 194352; komentarz do art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 155).
Wprawdzie skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie złożył pismo z dnia 6 maja 2009 r., w którym odniósł się do wezwania Sądu, jednak nie można uznać, iż w piśmie tym przedstawił żądane przez Sąd informacje. Skarżący wskazał bowiem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Op 531/08, zarzucając mu błędne ustalenia faktyczne, jakoby M. D. cofnęła wniesioną do Sądu skargę, a także wskazał na wysokie opłaty sądowe, w tym wpis od skargi w kwocie 500 zł, którego wysokość była barierą do skutecznego wniesienia skargi. W dalszej części pisma R. D. wskazał na pismo Urzędu Gminy w L. nr [...] o sprostowaniu omyłki w oznaczeniu właściciela działki nr B w P. W tym miejscu warto wyjaśnić okoliczności wydania rozstrzygnięcia w wyżej wskazanej sprawie o sygn. akt II SA/Op 531/08, zakończonej postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r., albowiem okoliczności te są znane Sądowi z urzędu i mają wpływ na ustalenie stanu faktycznego w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
A zatem, M. D. pismem z dnia 28 sierpnia 2008 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...], umarzającą postępowanie z odwołania M. D. i D. D. od decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...], Nr [...] o ustaleniu na rzecz M. S. warunków zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego jednorodzinnego budynku mieszkalnego z poddaszem użytkowym i wbudowanym garażem, na części działki nr C k.m.[...], położonej w P. W dniu 23 października 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo D. D., M. D. i R. D., w którym w/w wyjaśnili, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego, została oparta na piśmie Urzędu Gminy w L., w którym błędnie podano jako nabywcę działki nr D K. K.. Powyższe mogło wskazywać na to, że to on właśnie jest właścicielem terenu na ulicy [...], a tym samym współwłaścicielem razem z D. D. i M. D., drogi dojazdowej do przedmiotowego terenu.
Dalej D. D., M. D. i R. D. podali, że Urząd Gminy w L. pismem nr [...] sprostował zaistniałą omyłkę, wyjaśniając, że właścicielem terenu jest R. D., a nie K. K.. Ich skarga natomiast została oparta na wcześniejszym piśmie Urzędu Gminy, błędnie określającym współwłaściciela działki. Postępowanie sądowe w wyżej przedstawionej sprawie o sygn. akt II SA/Op 531/08, zakończone zostało wydaniem przez Sąd postanowienia z dnia 17 listopada 2008 r., o odrzuceniu skargi M. D. z uwagi na nieuiszczenie przez nią wymaganego wpisu od skargi.
Uwzględniając powyższe okoliczności wskazać należy, że kwestionowane przez skarżącego w niniejszym postępowaniu orzeczenie Sądu z dnia 17 listopada 2008 r., nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, albowiem nie mieści się w katalogu aktów, wymienionych w art. 3, 4 i 5 P.p.s.a., wyznaczających zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z nimi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Orzeczenia sądów administracyjnych nie pochodzą od organów administracji publicznej, nie zostały także wymienione w wyżej przywołanym katalogu wyznaczającym zakres przedmiotowy ich kognicji. Ich weryfikacja może odbywać się jedynie na zasadach i w trybie określonym przez przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, przez złożenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazanego w przepisach prawa środka zaskarżenia, jakim są zażalenie bądź skarga kasacyjna. Nie mogą zatem być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Także wskazane przez skarżącego pismo Urzędu Gminy w L. nr [...] nie może stanowić przedmiotu postępowania sądowadministracyjnego, w świetle przywołanych powyżej przepisów art. 3,4,5 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, iż skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu, a w konsekwencji nie usunął braku formalnego skargi, gdyż w zakreślonym przez Sąd terminie nie wskazał decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym, nie określił także naruszenia prawa bądź interesu prawnego.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucono jego skargę.