Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 marca 2009 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 1 kwietnia 2009 r. T. Ś. wniósł skargę na następujące pisma organów Służby Więziennej, które nazwał decyzjami:
- 1. Nr [...] z dnia [...] Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S.
- 2. Nr [...] z dnia [...] Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S.
- 3. Nr [...] z dnia [...] Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu.
Skarżący podniósł, iż powyższymi pismami odmówiono mu dostępu do informacji publicznej zawartej w jego aktach osobowych w Zakładzie Karnym Nr [...] w S. i Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Opolu. W ocenie skarżącego pisma te, poprzez brak realizacji art. 1 § 2 k.k.w., art. 4 §2 k.k.w. i art. 5 § 1 k.k.w. naruszają jego prawa do informacji publicznej oraz prawa obywatelskie z art. 51 ust. 2,3,4 i 5 Konstytucji R.P.
Skarżący wniósł o ich uchylenie oraz zobowiązanie organów do udostępnienia informacji zebranych w jego aktach osobowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lipca 2009r. powyższa skarga została zadekretowana w repertorium SAB pod sygnaturą IV SAB /GI 49/09
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego Nr [...] w S. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o oddalenie.
W uzasadnieniu wskazał, że skarżący T. Ś. odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym Nr [...] w S. Załatwianie skarg osób osadzonych w zakładach karnych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U.Nr 151, poz. 1647). Zdaniem organu uregulowanie art. 102 pkt 9 K.kw. dające skazanemu prawo do zapoznania się z opiniami, sporządzanymi przez administrację zakładu karnego, oraz art. 7 § 1 i § 3 K.k.w., przyznają osobie odbywającej karę pozbawienia wolności możliwość skutecznego dochodzenia i weryfikowania stwierdzonych rozbieżności w opiniach sporządzanych na jego temat.
Dlatego zastosowany tryb weryfikowania pism skazanego był zgodny z obowiązującymi przepisami rozporządzenia z dnia 13 sierpnia 2003 r., co skutkować winno odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny.
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt IV SAB/GI 49/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał rozpoznanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jako Sądu właściwego miejscowo.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 1 września 2009 r., skargę T. Ś. z dnia 28 marca 2009 r. rozdzielono na trzy sprawy o sygnaturach akt:
- - II SAB/Op 23/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Opolu z dnia [...], nr [...]),
- - II SAB/Op 24/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego
Nr [...] w S. w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...] nr [...]),
- - II SAB/Op 25/09 w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. w przedmiocie informacji publicznej (dotyczy pisma Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...]., nr[...])
Powyższego wyodrębnienia spraw dokonano, bowiem w skardze z dnia 28 marca 2009 r., wyraźnie zostały wyliczone w/w pisma, określone jako "decyzje".
Skarga zawierała ponadto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący pomimo wezwania przez sąd nie złożył wniosku o przyznanie pomocy na urzędowym formularzu. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SAB/ Op 24/09 pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem procesowym z dnia 5 grudnia 2009 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 10 grudnia 2009 r. skarżący T. Ś., zarzucił sądowi, że żadna z wniesionych przez niego skarg nie była skargą na bezczynność organu. Podniósł, że wniósł skargę "o wszczęcie postępowania w związku z pozbawieniem go praw publicznych i praw człowieka", na organy służby więziennej i osoby publiczne. Zaznaczył przy tym, że "działanie organów nie ma nic wspólnego z bezczynnością".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 stycznia 2010 r. wykreślono sprawę z repertorium "II SAB" o sygn. akt II SAB/Op 24/09 w przedmiocie informacji publicznej, przyjmując, że skarga strony dotyczy pisma Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. i wpisano do repertorium "SA" pod kolejnym numerem II SA/Op 142/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach.
Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym.
Skarga na pismo Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. z dnia [...], nr [...], na odmowny sposób załatwienia prośby z dnia [...], w przedmiocie udostępnienia do wglądu dokumentacji osobopoznawczej, które z uwagi na informacje zawarte w takiej dokumentacji osoby pozbawionej wolności, nie spełniają kryterium " informacji o sprawach publicznych", nie należy do żadnej z kategorii wymienionych aktów administracyjnych i nie przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego.
Przy tym skarżący T. Ś. w piśmie procesowym z dnia 5 grudnia 2009 r. wyraźnie zaznaczył, że jego skarga nie dotyczy bezczynności organu w przedmiocie informacji publicznej.
Dlatego skarga wniesiona przez T. Ś. podlegała odrzuceniu, gdyż nie dotyczyła sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Na marginesie trzeba wskazać skarżącemu, że nadzór nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności wykonują nie tylko organy Służby Więziennej, ale też Sąd powszechny, w szczególności Sąd penitencjarny lub sędzia penitencjarny, należący do organów postępowania wykonawczego w myśl art. 2 K.kw. Natomiast zgodnie z cyt. rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych (...) skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej, zwanego dalej "funkcjonariuszem" i pracownika Służby Więziennej, zwanego dalej "pracownikiem" załatwiają odpowiednio – w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych: Kierownik jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, dyrektor okręgowy służby więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej i Minister Sprawiedliwości.