Uzasadnienie
Skarżący J. R., działając przez pełnomocnika z wyboru - adwokata Ł. W., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z 13 lutego 2017 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 900.000 zł, za wprowadzanie do obrotu środków zastępczych.
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 maja 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu, do rąk jego pełnomocnika, w dniu 14 sierpnia 2017 r.
Pismem z dnia 21 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł w jego imieniu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 9 sierpnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a.
Ustawodawca, w powołanej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 P.p.s.a.). W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a zatem działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do treści art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 P.p.s.a.
Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że wniesione zażalenie na postanowienie z dnia 9 sierpnia 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.