Uzasadnienie
S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2016 r., nr [...], dotyczącą odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W skardze złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie na skutek wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku, złożył wniosek na urzędowym formularzu w wyznaczonym terminie. Powyższe wezwanie zostało bowiem doręczone skarżącemu w dniu 13 kwietnia 2017 r. i zawierało pouczenie, że należy zastosować się do jego treści w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k-148, k-149 i k-150 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do dokonania czynności upływał zatem w dniu 20 kwietnia 2017 r. Skarżący nadesłał wypełniony formularz wniosku za pośrednictwem poczty w dniu 18 kwietnia 2017 r. (data stempla), a zatem w wyznaczonym terminie. We wniosku zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Uzasadniając żądanie wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochody (pochodzące z pomocy społecznej) w wysokości 396,90 zł miesięcznie, które obciążają stałe koszty utrzymania związane z opłatą czynszową oraz zakupem energii elektrycznej i gazu w wysokości 396,90 zł. Oświadczył także, że jest schorowanym człowiekiem i nie może podjąć jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Do akt sprawy skarżący dołączył zaświadczenie wystawione w dniu 4 stycznia 2017 r., przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] o uzyskanej przez skarżącego w ostatnim kwartale 2016 r., pomocy finansowej w wysokości 1.657,86 zł.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy po spełnieniu określonych przesłanek warunkujących przyznanie jej tego prawa.
S. S. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, dotyczącą odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Wobec tego, wnioskodawca jest zwolniony od uiszczania kosztów sądowych w sprawie, na zasadzie art. 239 § 1 pkt 1 lit. h P.p.s.a., zgodnie z którym strona skarżąca działanie lub bezczynność organu, a także przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu dodatków mieszkaniowych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest zatem bezprzedmiotowy, a postępowanie wszczęte w jego zakresie należało umorzyć, co referendarz orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 249a P.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., w myśl których, referendarz sądowy wydaje na posiedzeniu niejawnym postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono zbędne.
Z powyższych względów, referendarz ograniczył się jedynie do rozpoznania wniosku w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, czyli rozważenia udzielenia pomocy w zakresie częściowym. Do rozstrzygnięcia pozostała więc kwestia czy wnioskodawczyni spełnia przesłankę materialną przyznania pomocy w tym zakresie, wynikającą z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., tzn. czy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Uwzględniając powyższe regulacje, referendarz dokonał oceny sytuacji bytowej wnioskodawcy opierając się na oświadczeniu zawartym w formularzu wniosku, mając na uwadze, że formularz ten uwzględnia swym zakresem, stosownie do wyżej przywołanego art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne dane o sytuacji strony. Uwzględnił także przedłożone do akt zaświadczenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Wynika z nich, że skarżący w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych zmuszony jest do korzystania z pomocy instytucji powołanej do wspierania ludzi znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, zaś wsparcie uzyskiwane z tego tytułu w wysokości 396,90 zł miesięcznie jest niewystarczające (mając na względzie konieczność zaspokojenia podstawowych potrzeb egzystencji skarżącego) do wygenerowania jakichkolwiek dodatkowych środków finansowych w tym opłacenia pełnomocnika z wyboru.
Wobec tego, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego, jest zasadne.
O powyższym, referendarz działając na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie drugim sentencji.