Uzasadnienie
M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę nazwaną "zażaleniem na decyzje Starostwa w Strzelcach Opolskich", podnosząc, że decyzja Starostwa w sprawie skierowania na badania lekarskie została wydana bezprawnie oraz bezpodstawnie. W konsekwencji Starostwo również bezprawnie i bezpodstawnie wstrzymało skarżącemu swoją decyzją prawo jazdy. W związku z tym skarżący zażądał uchylenia "decyzji Starostwa i przywrócenia prawa jazdy".
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II WSA w Opolu z dnia 24 lutego 2021 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez m.in. jednoznaczne oznaczenie zaskarżonej decyzji, tj. wskazanie jej numeru oraz daty wydania. Wezwanie zawierało pouczenie, że brak nadesłania odpowiedzi w wyznaczonym terminie będzie skutkował odrzuceniem skargi.
Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 9 marca 2021 r. podał, że skarży decyzję z dnia 3 kwietnia 2018 r. o numerze [...] oraz nadesłał kopię tej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Starosta Strzelecki wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego - przed jej wniesieniem - przysługujących środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Dodatkowo wyjaśnił, że M. S. złożył odwołanie od ww. decyzji z dnia 3 kwietnia 2018 r., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 30 października 2020 r., nr [...], umorzyło jako bezprzedmiotowe postępowanie odwoławcze. Natomiast z akt sprawy wynika, że Kolegium stwierdziło, iż decyzja organu pierwszej instancji, wobec jej niedoręczenia, nie weszła do obrotu prawnego.
Jednocześnie z dokumentacji wynika, że decyzja organu pierwszej instancji o skierowaniu na badania lekarskie została przekazana skarżącemu przez pracownicę Starostwa w dniu 26 czerwca 2020 r. W decyzji tej organ pouczył stronę o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6 P.p.s.a.). Stwierdzenie wystąpienia którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpatrywanej sprawie od decyzji Starosty Strzeleckiego z dnia 3 kwietnia 2018 r. skarżącemu służyło odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, na podstawie art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), zwanej dalej K.p.a., a nie skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu do sądów administracyjnych podlegają bowiem wyłącznie akty, co do których wyczerpano środki zaskarżenia, czyli w omawianym przypadku złożenie skargi mogłoby dotyczyć jedynie decyzji organu drugiej instancji (SKO w Opolu).
Podsumowując ten fragment wywodów, jeszcze raz wskazać należy na brak możliwości wniesienia oddzielnej skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, gdyż sąd nie jest powołany do oceny takiego aktu i wyręczania w tym względzie organów administracji, działających w postępowaniu administracyjnym jako druga instancja.
Ponadto zauważyć trzeba, że skarżący został prawidłowo pouczony przez Starostę Strzeleckiego o trybie i sposobie zaskarżenia decyzji z dnia 3 kwietnia 2018 r.
W niniejszej sprawie skarżącemu przysługiwało zatem prawo złożenia odwołania od zaskarżonej decyzji, a z dokumentów nadesłanych przez organ pierwszej instancji wynika, że z prawa tego skorzystał. Nie sposób również nie dostrzec, że w decyzji z dnia 30 października 2020 r. organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja Starosty Strzeleckiego z dnia 3 kwietnia 2018 r. nie została skarżącemu skutecznie doręczona, tak więc po jej prawidłowym doręczeniu skarżący będzie mógł się od niej odwołać.
W tym stanie rzeczy skargę na decyzję Starosty Strzeleckiego z dnia 3 kwietnia 2018 r. - jako niedopuszczalną - należało odrzucić, o czym postanowiono na podstawie art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a.