Uzasadnienie
J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 3 grudnia 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy nr [...] nr druku [...], do czasu ustania przyczyny zatrzymania.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 marca 2014 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres J. H. podany w skardze. Nie zostało jednak one doręczone skarżącemu, albowiem przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie została zwrócona do tut. Sądu z adnotacją o nie podjęciu w terminie przez adresata.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący w żaden sposób nie odniósł się do wezwania i nie uiścił wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Podstawą określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, wpis stały w sprawach skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter, wynosi 200 zł.
Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w podanej wysokości, zostało wysłane przesyłką pocztową na adres J. H. wskazany w skardze, lecz pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki (w dniach: 27 marca 2014 r. i 4 kwietnia 2014 r.), nie zostało odebrane przez adresata. Doręczenie wezwania skierowanego do skarżącego nastąpiło zatem w trybie art. 73 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, w razie niezastania adresata w mieszkaniu i braku możliwości doręczenia przesyłki dorosłemu domownikowi, administracji czy dozorcy domu, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 i 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na jaki pismo złożono w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 4). W świetle powyższych regulacji należało przyjąć, że po raz pierwszy przesyłka dla skarżącego była awizowana w dniu 27 marca 2014 r., co wynika z adnotacji na kopercie, zatem ostatni dzień czternastodniowego terminu do uznania jej za doręczoną, przypadał na dzień 10 kwietnia 2014 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności, upłynął zatem w dniu 17 kwietnia 2014 r.
Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.