Uzasadnienie
E. O. pismem procesowym z dnia 8 lutego 2016 r., nazwanym "skarga" zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w sprawie odmowy przyznania jej emerytury przez KRUS. Podała, że według dokumentów znajdujących się w Urzędzie Gminy w [...], brakuje jej lat składkowych wymaganych do ubezpieczenia. E. O. wyraziła z tego powodu niezadowolenie, bowiem w jej ocenie, Gmina [...] po upływie 10 lat niszczy dokumenty, a skarżąca posiada zaświadczenie, że wraz z mężem od 28 maja 1980 r. prowadzi gospodarstwo rolne, które przekazane zostało im przez rodziców. Skarżąca podniosła, że składki emerytalne przez cały czas posiadania gospodarstwa rolnego były odprowadzane, a Gmina ściągała je przy płaceniu podatków. Do akt sprawy skarżąca dołączyła ponadto kserokopię odpisu skróconego aktu małżeństwa, zaświadczenia wydanego przez Starostę [...] o posiadaniu przez ww. małżonków gospodarstwa rolnego, a także zaświadczenia o zameldowaniu.
Skarga została nadana przesyłką pocztową na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, który to organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Kolegium wskazało, że w dniu 30 listopada 2015 r. zostało wydane przez ten organ postanowienie nr [...], uchylające w całości wydane z upoważnienia Burmistrza [...] postanowienie z dnia 20 sierpnia 2015 r., nr [...], o odmowie wydania E. O. zaświadczenia potwierdzającego podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników od dnia 1 maja 1980 r. i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika, że podaniem z dnia 21 sierpnia 2015 r. E. O. zwróciła się do Burmistrza [...] o "wydanie zaświadczenia o opłacaniu składki KRUS od 01.05.1980 r." i wskazała, że żądane zaświadczenie jest jej potrzebne do przedstawienia w KRUS.
Następnie, postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015 r., nr [...], działający z upoważnienia Burmistrza [...] Skarbnik Gminy, odmówił wydania zaświadczenia "potwierdzającego podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników od 01.05.1980 r.". Odmowę organ I instancji uzasadnił brakiem jakichkolwiek dokumentów w jego zasobach, na podstawie których możliwe byłoby wydanie żądanego zaświadczenia. Wyjaśnił, że dokumenty dotyczące podleganiu i opłacaniu składek rolników na ubezpieczenie społeczne zostały przekazane do archiwum zakładowego z oznaczeniem kategorii archiwalnej akt z 10-letnim okresem przechowywania. Po upływie tego okresu, w 2003 r., dokumenty zostały poddane brakowaniu, a wypełnione karty ewidencyjne ubezpieczonych przekazano do KRUS w [...], zgodnie z danymi zawartymi w rejestrach.
Na powyższe postanowienie organu I instancji, zostało wniesione zażalenie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu uchyliło ww. rozstrzygnięcie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 14 marca 2016 r., wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności oraz oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, w szczególności o wskazanie czy wniesiona skarga dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 listopada 2015 r., nr [...], czy innego aktu, czynności lub bezczynności określonego organu.
Powyższe wezwanie zostało doręczone osobiście skarżącej w dniu 21 marca 2016 r., co potwierdza adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k-15 akt). W dniu 23 marca 2016 r. skarżąca nadała za pośrednictwem poczty (data stempla) odpowiedź na wezwanie, w której podała, że skarga dotyczy Urzędu Miasta i Gminy [...], ponieważ Urząd ten nie posiada dokumentów, jakie zostały zniszczone po 10-ciu latach. Powtórzyła informacje o posiadaniu wraz z mężem gospodarstwa rolnego i ponownie dołączyła zaświadczenie o jego posiadaniu, a także odpis postanowienia wydanego z upoważnienia Burmistrza [...] z dnia 20 sierpnia 2015 r., nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego, a także czy wniesiona skarga czyni zadość ustalonym ustawowo wymogom formalnym oraz czy została wniesiona w terminie.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a do tego zawierać także m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, którą strona skarży. W niniejszej sprawie skarżąca w żaden sposób nie oznaczyła skarżonego aktu, poprzestając jedynie na opisaniu postępowania prowadzonego przed Burmistrzem [...] w przedmiocie uzyskania dokumentów potwierdzających okoliczność odprowadzania przez skarżącą i jej męża składek z tytułu ubezpieczenia rolniczego.
Wobec braku określenia przedmiotu zaskarżenia, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w myśl którego w sytuacji, gdy skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zarządził wezwanie E. O. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia, tj. oznaczenia organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy a także wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. Strona została również pouczona, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Podejmując opisane powyżej działania, Sąd uczynił zadość obowiązkowi wyrażonemu w art. 6 P.p.s.a., zgodnie z którym zobowiązany jest udzielać stronom występującym w postępowaniu bez adwokata lub radcy prawnego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. Podkreślić jednak przy tym należy, że Sąd nie może za stronę decydować o przedmiocie zaskarżenia, w sytuacji gdy strona wskazuje go w sposób niejednoznaczny. To uprawnienie przysługuje wyłącznie stronie skarżącej, bowiem to na stronie spoczywa obowiązek sprecyzowania jej woli i treści żądania zawartego w piśmie procesowym, tak aby umożliwić Sądowi właściwą jego kwalifikację i nadanie mu biegu zgodnego z obowiązującą procedurą sądową.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wskazała ogólnie, że "skarga dotyczy Urzędu Miasta i Gminy [...]". Zarzuciła pracownikom tego urzędu, że zniszczyli dokumenty po 10 latach, że Burmistrz [...] wykazał bezczynność "w mojej sprawie o które prosiłam". Do akt sądowych E. O. dołączyła jednocześnie zaświadczenie wydane przez Starostę [...] o posiadaniu przez skarżącą gospodarstwa rolnego, a także przedłożyła ponownie odpis postanowienia Burmistrza [...] odmawiającego wydania zaświadczenia o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu. W ten sposób udzielona odpowiedź w żaden sposób nie precyzuje przedmiotu skargi, a wręcz porusza wiele wątków tematycznych, w tym m.in. bezczynność Burmistrza [...] fakt wydania takich aktów, jak zaświadczenie i postanowienie z dnia 20 sierpnia 2015 r. Nie można więc stwierdzić, że skarżąca skonkretyzowała rozpoznania jakiej sprawy domaga się od Sądu, a Sąd o czym była mowa wyżej, nie może samodzielnie decydować za stronę o zakresie jej skargi.
Dodatkowo zauważyć należy, że nawet jeżeli intencją skarżącej było zakwestionowanie wydanego w dniu 20 sierpnia 2015 r. postanowienia nr [...], o odmowie wydania zaświadczenia, na co wskazywać może fakt dołączenia przez skarżącą odpisu tego orzeczenia do akt sądowych, to skarga taka jest niedopuszczalna. Opisane orzeczenie zostało bowiem wydane w postępowaniu administracyjnym przez organ I instancji, tj. z upoważnienia Burmistrza [...], a zatem przysługiwało na nie zażalenie do organu II instancji, jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Skarżąca skorzystała zresztą z tego trybu, efektem czego stało się postanowienie Kolegium z dnia 30 listopada 2015 r., nr [...]. Na to właśnie ostatnio wymienione orzeczenie, przysługiwało skarżącej prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o czym została ona pouczona przez Kolegium w ww. postanowieniu. Ze złożonych przez skarżącą pism procesowych, tj. skargi i odpowiedzi udzielonej na wezwanie Sądu o sprecyzowanie żądania skargi, w żaden sposób nie można jednak wywieźć, że to właśnie opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, jest przedmiotem jej skargi.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że wniesiona przez stronę skarga nie czyni zadość opisanym wyżej warunkom formalnym, bowiem skarżąca nie sprecyzowała jaki akt, bądź czynność (bezczynność) organu stanowi przedmiot złożonej przez nią skargi. Jednocześnie wobec braku jednoznacznej odpowiedzi na wezwanie Sądu o przedmiot skargi, uznać należało, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, przez co jej skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
O powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.