Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10 czerwca 2013 r., nr [...], Burmistrz Głuchołaz odmówił M. O. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku koniecznością sprawowania stałej opieki nad matką - K. S. (pkt 1) oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad osobą, na M. O. (pkt 2). Podstawę prawną wydanej decyzji stanowił przepis art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139 r., poz. 992, z późn. zm.). Dokonując wykładni powyższego przepisu organ pierwszej instancji wyraził pogląd, wedle którego przesłanką do ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego jest faktyczna rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.
W wyniku rozpoznania odwołania M. O., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 25 października 2013 r., nr [...], uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powielił stanowisko Burmistrza Gminy odnośnie interpretacji przepisu art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych i uznał, że dla rozstrzygnięcia sprawy konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w celu ustalenia, kiedy i czy nastąpiła faktyczna rezygnacja z zatrudnienia.
Na decyzję Kolegium M. O. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z ustaleń Sądu wynika, że postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13, sprostowanym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: czy art. 16a ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania sądowego, gdyż powyższe pytanie prawne dotyczy przepisu art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, o który oparte zostały rozstrzygnięcia organów. Sąd miał również na uwadze okoliczność, że organ odwoławczy wydał wprawdzie decyzję kasacyjną, jednakże z jej z uzasadnienia wynika, iż konieczność uzupełniania postępowania dowodowego w znacznym zakresie jest wynikiem przyjętej przez Kolegium wykładni ww. przepisu art. 16a, zgodnie z którą przyznanie skarżącej świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego może nastąpić w przypadku faktycznej rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad matką, która legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na pytanie prawne, zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13, będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, wobec czego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu do czasu rozpoznania pytania prawnego przez Trybunał Konstytucyjny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.