Uzasadnienie
A. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 10 lutego 2003 r. zezwalającej A. M. na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie spożywczym [...] przy ul. [...] nr [...] w B. Skarga została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, a ten postanowieniem z dnia 16 lutego 2004 r. przekazał ją – na podstawie art. 13 § 2 w związku z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2004 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 31 maja 2004 r., skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Czynność procesowa skarżącej w świetle materiału sprawy nie budzi wątpliwości. W związku z tym, że w ocenie Sądu cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne.
Skutkiem tego, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy należało umorzyć postępowanie.