Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2010r. ustanowiono skarżącym J. K. i M. K., adwokata z urzędu, w sprawie z ich skargi na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 7 stycznia 2010r., nr [...]. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika skarżących został wyznaczony adwokat K. P..
W dniu 13 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę J. K. i M. K., a w dniu 2 lipca 2010r. zasądził na rzecz pełnomocnika skarżących kwotę 292,80 zł tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącym, za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny, na skutek skargi kasacyjnej sporządzonej i wniesionej przez pełnomocnika skarżących - adwokata K. P., rozpoznał sprawę na rozprawie w dniu 2 grudnia 2011r. i orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej (sygn. akt II OSK 1712/10). Co do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, Sąd II instancji nie orzekł stwierdzając, że rozstrzygnięcie w tej kwestii należy do właściwości sądu wojewódzkiego. Z odpisu protokołu rozprawy (vide: k – 131 akt sądowych), podczas której zapadł przywołany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że na posiedzeniu Sądu za skarżących nikt się nie stawił.
W dniu 8 lutego 2012r. wpłynął do tut. Sądu wniosek adwokata K. P. o zasądzenie kosztów tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Wysokość tego wynagrodzenia jest także zależna od tego, czy pełnomocnik brał udział w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz czy prowadził sprawę w pierwszej instancji. Adwokat K. P. był pełnomocnikiem skarżących w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, za co przyznano mu już wynagrodzenie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 lipca 2010r. Następnie, działając już w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, sporządził i wniósł skargę kasacyjną z dnia 21 lipca 2010r., która to skarga została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 2 grudnia 2011r. Pełnomocnik nie brał udziału w tej rozprawie, co wynika z odpisu protokołu rozprawy. Stąd mają tu zastosowanie przepisy § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, zgodnie z którym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (czyli 240 zł). Stąd należna stawka wynagrodzenia adwokata K. P. za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wynosi 120 zł (50% kwoty 240 zł).
Powyższą opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu podwyższyć ponadto należało, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzeK.a o tych opłatach, czyli o 23%. Stawka podatku w niniejszej sprawie wyrażona kwotowo wynosi zatem 27,60 zł.
Referendarz nie przyznał niezbędnych wydatków pełnomocnika, albowiem nie wniósł on o ich przyznanie i nie udokumentował ich poniesienia.
Mając zatem na uwadze powyższe, referendarz na postawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.