Uzasadnienie
Wojewoda Opolski, działając w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Głubczycach z dnia 26 października 2011 r., Nr XVI/131/11, w przedmiocie strefy płatnego parkowania i stawek opłat za parkowanie pojazdów, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności z powodu istotnego naruszenia prawa, a to art. 13b ust. 3, 4 i 5 oraz art. 13f ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), zwanej dalej u.d.p. Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda stwierdził, że Rada Miejska w Głubczycach w § 4 kwestionowanej uchwały ustaliła wysokość opłaty za parkowanie w pierwszych trzech godzinach bez zastosowania progresywnego narastania opłat, czym naruszyła art. 13 b ust. 5 u.d.p.
Ponadto § 9 uchwały, w którym Rada upoważniła Burmistrza do wydawania regulaminu strefy bezpłatnego parkowania (ust. 1), do okresowego wstrzymywania opłat w całej strefie lub jej częściach w określonych sytuacjach (ust. 2 lit. a-c), do ustalenia lokalizacji parkometrów (ust. 3), oraz do ogłoszenia przetargu na obsługę strefy płatnego parkowania i pobór opłat (ust. 4), w ocenie Wojewody został wydany bez podstawy prawnej, z przekroczeniem ustawowego upoważnienia określonego w art. 13b ust. 3, 4, 5 oraz art. 13f ust. 2 u.d.p. Ustawodawca w art. 13 b u.d.p. jednoznacznie określił zakres kompetencji rady gminy, upoważniając ją wyłącznie do ustalenia strefy płatnego parkowania (art. 13 b ust 2 i 3), ustalenia sposobu poboru opłaty za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania (art. 13b ust.4 pkt 3 w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1) oraz wprowadzenia opłaty za nieopłacony postój (art. 13 f ust. 1).Przepisy ustawy u.d.p. nie upoważniają rady gminy do subdelegowania uprawnień dotyczących ustanawiania strefy płatnego parkowania na organ wykonawczy ani nie przewidują instytucji "zawieszania pobierania opłat".
Rada Miejska w Głubczycach, upoważniając organ wykonawczy do zawieszania pobierania opłat parkingowych we wskazanych przez siebie sytuacjach (§ 9 ust. 2 lit. a-c), wkroczyła wprost w materię ustawową i dokonała nieuprawnionego rozszerzenia zakresu przedmiotowego zwolnienia ustawowego z daniny publicznej, określonego w art. 13 ust. 2 i 4 u.d.p.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Głubczyc podniósł, że Gmina Głubczyce uznała skargę za uzasadnioną i na sesji w dniu 21 grudnia 2011 r. uchyliła zaskarżoną uchwałę. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania, albowiem zaskarżona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych.
Ustosunkowując się do powyższego, Wojewoda Opolski, w piśmie procesowym z dnia 18 stycznia 2012 r. oświadczył, że w związku z uwzględnieniem przez Gminę Głubczyce jego skargi oraz podjęciem przez Radę Miejską w Głubczycach uchwały z dnia 16 grudnia 2011 r., Nr XIX/158/11, uchylającą zaskarżoną uchwałę oraz wobec zgodności uchwały uchylającej z przepisami prawa i przekazaniem jej do publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, przychyla się do wniosku Gminy o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
W art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., określono sytuacje, w których Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Dwa zdarzenia powodujące umorzenie postępowania wymieniono w art. 161 § 1 pkt 1i 2 P.p.s.a. i są nimi: skuteczne cofnięcie skargi przez stronę oraz śmierć strony, przy spełnieniu dodatkowych warunków. Natomiast art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że bezprzedmiotowość postępowania sądowego może wynikać również z innych powodów, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć przedmiot postępowania. Istotne jest jedynie, aby przyczyny umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania, a nie przed jego wszczęciem. W przeciwnym bowiem razie, to jest wystąpienia powyższych przyczyn przed wniesieniem skargi, należałoby podjąć decyzję o odrzuceniu skargi.
W przepisie art. 161 § 1 P.p.s.a. chodzi przy tym o przeszkody o charakterze trwałym powodującym niemożność dalszego toku procesowania (tak: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 235).
W niniejszej sprawie Gmina Głubczyce uwzględniła skargę na zakwestionowaną uchwałę i uchyliła ją w całości, co skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, która to bezprzedmiotowość stanowi z kolei przesłankę umorzenia postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z tą regulacją prawną, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2. Bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., będzie zachodziła m.in. wówczas, gdy w toku postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Skoro w rozpoznawanej sprawie Rada Miejska w Głubczycach podjęła uchwałę z dnia 16 grudnia 2012 r., którą wyeliminowała zaskarżoną uchwałę z obrotu prawnego - co świadczy o uznaniu argumentacji skarżącego, a w dalszej konsekwencji o uwzględnieniu skargi w całości - to należało uznać, że z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia oraz wobec faktu, że uchylona uchwała nie wywołała skutków prawnych, zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji.