Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez R. P. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], uchylająca w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...], i orzekająca o umorzeniu wznowionego postanowieniem Starosty [...] z dnia 5 marca 2002 r. postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia 17 czerwca 1998 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę garażu w K., przy ulicy [...]. W decyzji zawarto pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Wojewody [...], w terminie 30 dni od daty doręczenia aktu.
Pismem z dnia 28 marca 2006 r., działająca w imieniu skarżącego - adwokat K. B. z Kancelarii [...] we W., wniosła skargę na wyżej przywołaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W skardze tej pełnomocnik wskazała, iż kwestionowana decyzja została doręczona w dniu 27 lutego 2006 r. Z akt sprawy wynika jednak, że decyzja będąca przedmiotem niniejszego postępowania została doręczona skarżącemu, do rąk pełnomocnika, w dniu 24 lutego 2006 r., o czym świadczy pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej skarżoną decyzję, nadesłane przez organ odwoławczy w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec wątpliwości co daty wniesienia skargi (nieczytelny odcisk pieczęci zawierającej datę nadania przesyłki), Sąd - pismem z dnia 22 września 2006 r. - zwrócił się do Urzędu Pocztowego we W. o udzielenie informacji na temat daty nadania przesyłki poleconej nr [...], w której przesłano skargę do sądu. Z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia 9 października 2006r., nr [...], stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, a także z pisma pełnomocnika R. P. z dnia 21 września 2006 r. wynika, iż skarga w niniejszej sprawie została nadana w dniu 29 marca 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W kwestionowanej decyzji pouczono skarżącego o sposobie i terminie wniesienia skargi. Mimo to, pełnomocnik R. P. złożył skargę w dniu 29 marca 2006 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Zważyć bowiem należy, iż zaskarżona decyzja doręczona została do rąk pełnomocnika skarżącego w dniu 24 lutego 2006r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony kalendarzowo, upływał w dniu 26 marca 2006 r. Uwzględniając jednak fakt, że ostatni dzień terminu był niedzielą, za ostatni dzień terminu należało przyjąć - zgodnie z treścią art. 83 § 2 ustawy - następny dzień po dniu wolnym od pracy, tj. poniedziałek 27 marca 2006 r. W tej sytuacji uzasadnione jest stanowisko, że pełnomocnik skarżącego, wnosząc skargę w dniu 29 marca 2006 r., uchybił terminowi do jej wniesienia.
Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skoro, jak wykazano powyżej, skargę wniesiono po upływie ustawowo określonego terminu, należało ją odrzucić na mocy przywołanego art. 58 § 1 pkt 2 ustawy.