Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 marca 2017 r. A. K., działając przez pełnomocnika – T. K., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, skargę na postanowienie tego organu z dnia 9 marca 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że na zaskarżone postanowienie służyło zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, o czym strona została pouczona. A. K. skorzystała z tego środka zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Innymi słowy, zaskarżyć można wyłącznie rozstrzygnięcie ostateczne w toku instancji w danej sprawie administracyjnej.
Skarga w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, które wydał Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu, działający w tym wypadku jako organ pierwszej instancji. W myśl art. 149 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.; dalej "K.p.a."), od postanowienia tego rodzaju służy zażalenie. W niniejszej sprawie organem drugiej instancji niewątpliwie jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, o czym strony pouczono w zaskarżonym postanowieniu. Zgodnie z tym pouczeniem skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 9 marca 2017 r. do organu drugiej instancji, a to oznacza, że obecna jej skarga do sądu administracyjnego na to postanowienie - będące aktem wydanym przez organ działający w pierwszej instancji - jest niedopuszczalna. Skarga ta bowiem przysługiwałaby skarżącej dopiero od rozstrzygnięcia wydanego w związku z zaskarżonym postanowieniem, po rozpatrzeniu zażalenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić i orzec jak w sentencji postanowienia.