Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r., starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy R. G., w sprawie ze skargi ww. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 1 lutego 2018 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania.
Nie godząc się z zapadłym rozstrzygnięciem z dnia 30 maja 2018 r., skarżący złożył sprzeciw od zapadłego postanowienia i wniósł o jego uchylenie. Nadto, skarżący złożył również wniosek o przywrócenie terminu do przedłożenia żądanych wyjaśnień i dokumentów, wskazując na okoliczność przebywania w dniach od [...] kwietnia 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r. na leczeniu w szpitalu. Na poparcie tego twierdzenia przedstawił zaświadczenie lekarskie oraz żądane dokumenty i wyjaśnienia do sprawy.
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zmienił postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 30 maja 2018 r. w ten sposób, że zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości. Uzasadniając postanowienie Sąd wskazał, że po uzupełnieniu materiału dowodowego w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej: "P.p.s.a." wraz ze złożonym sprzeciwem, okazało się, że skarżący nie posiada możliwości zgromadzenia środków pieniężnych niezbędnych do uiszczenia wymaganych kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, należało umorzyć.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie natomiast do art. 249 a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W ocenie Sądu, postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, należało uznać za bezprzedmiotowe. Za przyjęciem takiej oceny przemawia okoliczność, że skarżącemu przyznane zostało już prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Niecelowe zatem byłoby rozpoznawanie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego wniosku o prawo pomocy, skoro nastąpiło uzupełnienie materiału dowodowego dotyczącego sytuacji finansowo-bytowej wraz z wniesionym sprzeciwem. Sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy skarżący złożył zachowując ustawowy termin 7 dni, co skutkowało dokonaną oceną przez Sąd zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Wobec powyższego, Sąd działając na zasadzie art. 249a P.p.s.a. w związku z art. 86 § 1 P.p.s.a., uznał, że postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności uzupełniającej braki wniosku w zakresie prawa pomocy należało umorzyć.