Uzasadnienie
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w O. zaskarżył do sądu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. uchylającą decyzję wydaną w pierwszej instancji przez tegoż Kierownika i umarzającą postępowanie pierwszej instancji w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego I. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 50 art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Kierownik ośrodka pomocy społecznej wydając decyzje w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publicznoprawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. W świetle przepisu art. 50 par. 1 powołanej ustawy, kierownik ośrodka pomocy społecznej nie jest uprawniony do wniesienia skargi, a zatem nie może być stroną przed sądem administracyjnym.
Skoro organ pierwszej instancji nie mieści się w kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to skargę należało odrzucić w trybie art. 58 par. 1 pkt 5 i par. 3 cytowanej ustawy.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi również sytuacja, w której skarżący występowałby jako organ reprezentujący gminę, powołującą się na interes prawny, uprawniający gminę do wniesienia skargi na decyzję wydaną w przedmiocie przyznania wnioskodawczyni dodatku mieszkaniowego. Podzielić należy pogląd, według którego gmina nie traci statusu strony z tego powodu, że organ gminy orzekał w sprawie w charakterze organu pierwszej instancji (por. Wojciech Chróścielewski Jednostka samorządu terytorialnego jako strona postępowania administracyjnego prowadzonego przez jej organ" Państwo i Prawo 2003/0/32-44). Jednak rozpatrywanej skargi nie złożyła Gmina O. W skardze skarżący został określony jako Ośrodek Pomocy Społecznej w O. W uzasadnieniu skargi nie wskazano interesu prawnego Gminy, który stanowiłby podstawę zainicjowania postępowania sądowego przez Gminę.
Ponadto kierownik ośrodka pomocy społecznej nie jest, w rozumieniu art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142 poz. 1591 ze zm.), organem reprezentującym gminę na zewnątrz. Organem takim jest wójt (w omawianym przypadku Burmistrz Gminy[...]). Wprawdzie Kierownik podpisując skargę powołał się na upoważnienie Burmistrza ale nie oznacza to, iż działa jako pełnomocnik Burmistrza składającej skargę Gminy [...]. Po pierwsze bowiem, jak wskazano nie oznacza Gminy jako skarżącego i nie powołano się na interes prawny Gminy stanowiący podstawę zaskarżenia rozstrzygnięcia organu odwoławczego.
Po drugie, podpisując decyzję wydaną przez siebie jako organ pierwszej instancji, Kierownik powołał się na identycznie brzmiące określenie z "upoważnienia Burmistrza". W skardze Kierownik będący tą sama osobą która wydała decyzję I instancji nie nawiązał w ogóle do kwestii ewentualnego rozszerzenia zakresu upoważnienia posiadanego w chwili wydania decyzji I instancji. Zauważyć należy, iż kwestia prawidłowości upoważnienia Kierownika do podjęcia rozstrzygnięcia była, w weryfikowanym postępowaniu, przedmiotem sporu organów administracyjnych.
Powtórzyć zatem należy, że skarga została wniesiona nie przez Gminę [...] ale przez organ, który wydał decyzję I instancji, w postępowaniu administracyjnym weryfikowanym niniejszym postępowaniem sądowym. Poza zakresem rozważań sądu pozostało zatem zagadnienie istnienia interesu prawnego Gminy [...] w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, w której to sprawie Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w O. wydał decyzję jako organ pierwszej instancji.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.