Uzasadnienie
Starosta Powiatu [...] wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. uchylającą jego rozstrzygnięcie (jako organu I instancji) i przekazującą sprawę do jego ponownego rozpatrzenia. Przedmiotem zakwestionowanej przez organ II instancji decyzji było uchylenie decyzji własnej Starosty Powiatu [...] z dnia [...] w sprawie skierowania Z. B. do Domu Pomocy Społecznej dla osób niepełnosprawnych fizycznie w K. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o odrzucenie skargi argumentując, iż Starosta Powiatu [...] jako organ, który wydał decyzję w I instancji, nie jest i nie może być w tej samej sprawie stroną postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Wedle art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Starosta Powiatu [...] wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publiczno-prawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. W świetle przepisu art. 50 § 1 przywołanej ustawy, Starosta Powiatu [...], nie jest uprawniony do wniesienia skargi, a zatem nie może być stroną przed sądem administracyjnym.
Z uwagi na powyższe, w trybie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić.