Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają jednak tylko takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter.
W niniejszej sprawie w uzasadnieniu wyroku, przy formułowaniu wskazań, co do poddania kontroli sądu merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej o zwolnienie z opłaty za studia w roku akademickim 2015/2016, na stronie 11, wystąpiła oczywista omyłka w oznaczeniu decyzji ostatecznej, na którą skarżąca powinna wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jeśli kwestionuje ocenę organu w zakresie zwolnienia jej tylko z jednej raty opłaty dydaktycznej za II rok studiów. W tym zakresie błędnie wskazano na decyzję Prorektora ds. kształcenia i studentów z dnia 20 października 2015 r., nr [...], zamiast na decyzję Prorektora ds. kształcenia i studentów z dnia 15 grudnia 2015 r., nr [...].
Z oceny Sądu przedstawionej w uzasadnieniu wyroku (strona 9 i 10), do której nawiązują te wskazania wynika, że w badanej sprawie za decyzję ostateczną Sąd niewątpliwie uznał decyzję Prorektora ds. kształcenia i studentów z dnia 15 grudnia 2015 r., nr [...], wydaną w wyniku rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie Prorektora ds. kształcenia i studentów z dnia 20 października 2015 r., nr [...], w ocenie Sądu miało natomiast charakter decyzji pierwszoinstancyjnej.
Oczywistość zaistniałej omyłki niewątpliwie potwierdzają zatem rozważania i ocena Sądu przedstawione w uzasadnieniu wyroku, które w zakresie wskazania ostatecznej decyzji, wydanej w badanej sprawie, odnoszą się wprost do decyzji Prorektora ds. kształcenia i studentów z dnia 15 grudnia 2015 r., nr [...].
Wobec zaistnienia tej oczywistej omyłki należało wyeliminować ją w drodze sprostowania i dlatego, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.