Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 marca 2013 r. S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu. Zarzucił ww. organowi nierozpoznawalnie zgłoszonej w 2005 r. sprawy "wad projektowych i wykonawczych budowlanych", w oparciu o art. 81 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Wniósł o rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku w zakresie nieprawidłowego postępowania organu nadzoru budowlanego w sprawie zawiadomień zgłaszanych w 2005 r., poprzez stwierdzenie, że nie wydanie decyzji administracyjnej przez Starostwo Nyskie w zakresie ujawniającym wady projektowe i wady wykonawcze w zatwierdzonym projekcie budynku przy ulicy [...] w [...], lecz wydanie decyzji w formie pozwolenia na budowę, było niezgodne z prawem, w tym z art. 81 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, art. 108 K.p.a. oraz etyką urzędnika.
W odpowiedzi na skargę Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu, wniósł o jej odrzucenie. W szerokim uzasadnieniu organ opisał szczegółowo przebieg działań administracyjnych podejmowanych przez organy nadzoru budowlanego stopnia powiatowego, względem obiektu budowlanego położonego w [...] przy ulicy [...], a w szczególności postępowania w sprawie pozwolenia na budowę ww. obiektu.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 kwietnia 2013 r., wezwano skarżącego do sprecyzowania żądania skargi, tj. wskazania, czy skarży on konkretny akt administracyjny (jeśli tak, to powinien wskazać numer i datę zaskarżonego aktu), czy też inne działanie lub bezczynność organu administracji publicznej; w każdym przypadku skarżącego zobowiązano do oznaczenia organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy. Wezwanie zawierało także pouczenie, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2013 r., do rąk jego małżonki – W. P. O powyższym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej (por.: k-35 akt). W terminie zakreślonym do dokonania żądanej czynności, skarżący nadesłał pismo z dnia 24 kwietnia 2013 r., w którym oświadczył, że nie skarży konkretnego aktu administracyjnego, gdyż w sprawie nie został taki wydany. Zaskarża natomiast brak wydania, to jest nie wydanie decyzji w sytuacji, gdy obowiązek jej wydania przewiduje przepis prawa, czyli opisany w art. 417 ¹ § 3 Kodeksu cywilnego, który w § 3 precyzuje, że fakt niezgodności z prawem polegający na nie wydaniu decyzji winien zostać stwierdzony we właściwym postępowaniu. A skoro dla postępowania administracyjnego, właściwy jest sąd administracyjny, stąd skarżący wniósł do tego sądu o stwierdzenie naruszenia prawa przez organ administracji publicznej.
Naruszenie to polega na nie wydaniu decyzji, na podstawie art. 81 ust. 1 Prawa budowlanego, wobec zaistnienia okoliczności stwarzających zagrożenie dla mienia i egzystencji skarżącego, wynikających wprost z wykonanych robót projektowych i wykonawczych niezgodnie z zasadami wiedzy technicznej – co w ocenie skarżącego, stanowi naruszenie art. 5 Prawa budowlanego. Jako organ, który dopuścił się bezczynności, skarżący wskazał "organ nadzoru budowlanego" wyjaśniając, że zwracał się o zbadanie nieprawidłowości przy wykonaniu prac budowlanych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu zlecił zbadanie sprawy Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim.
Skarżący podniósł, że wnosił pisma do różnych organów, dlatego nie jest w stanie wskazać jednoznacznie na organ odpowiedzialny, być może odpowiedzialne powinny być obydwa organy nadzoru budowlanego (I i II instancji). Dodał, że w chwili obecnej nie umie wskazać skarżonego organu, nie wie który organ miał wydać i który jest uprawniony do wydawania decyzji.
Następnie, w piśmie z dnia 8 maja 2013 r. S. P. wniósł "o nie odrzucanie sprawy" i wyznaczenie dodatkowego terminu do znalezienia kancelarii prawniczej, która zajęłaby się reprezentowaniem go w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej jako P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W myśl przepisu art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu, wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z przepisem art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa się do ich uzupełnienia.
W niniejszej sprawie, zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2013 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez sprecyzowanie żądania tj. wskazania, czy skarży konkretny akt administracyjny (jeśli tak, to powinien wskazać numer i datę zaskarżonego aktu), czy też inne działanie lub bezczynność organu administracji publicznej. W każdym z wymienionych przypadków, skarżącego zobowiązano jednocześnie do oznaczenia organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy. Wezwanie wraz z pouczeniem o skutkach nie usunięcia wskazanych braków skargi, stosownie do treści art. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zostało skarżącemu doręczone w sposób prawem przewidziany w dniu 22 kwietnia 2013 r. Skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie wprawdzie udzielił odpowiedzi, w piśmie z dnia 24 kwietnia 2013 r., jednakże nie wykonał wezwania Sądu i nie wskazał ani jaki jest przedmiot jego skargi, ani którego organu działanie - lub bezczynność - miałyby być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej.
Nie można bowiem udzielonej odpowiedzi uznać za wywiązanie się z nałożonego obowiązku, skoro skarżący jednoznacznie nie określił wydania jakiego aktu się domaga, ani którego organu administracji publicznej skarga dotyczy. Brak takiego doprecyzowania skargi uniemożliwił nadanie dalszego biegu oraz właściwą kwalifikację wniesionego środka prawnego. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 lipca 2011 r., brak wskazania, pomimo wezwania sądu, jaki jest przedmiot skargi ani którego organu działanie - lub bezczynność - miałyby być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu oraz właściwą kwalifikację wniesionego środka prawnego (por. sygn. akt I OZ 524/11, LEX 1082952). Zadaniem Sądu nie jest natomiast precyzowanie intencji autora skargi, bowiem zgodnie z przywołanymi przepisami, z żądania skargi powinno jasno wynikać czego domaga się skarżący i w działaniu (bezczynności) którego organu, jej autor upatruje naruszenie przepisów wskazanych w podstawach skargi. Słusznym było zatem odrzucenie skargi S. P., z powodu nie uzupełnienia przez niego braków formalnych skargi.
Skoro w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych, to na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł jak sentencji.