Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez E. Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu była decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], nr [...], mocą której organ uchylił decyzję własną z [...], nr [...] i jednocześnie przyznał skarżącej uprawnienie do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. 87 poz. 395 ze zm.), z tytułu deportacji do pracy przymusowej w okresie od czerwca 1944 r. do stycznia 1945 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącą w trybie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. do uiszczenia wpisu, ustalając jego wysokość na kwotę 100 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej doręczono stronie z pouczeniem w dniu 29 kwietnia 2011 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku z zastrzeżeniem § 2 i 3 Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem postawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
W rozpatrywanej sprawie bezspornym pozostaje, że od złożonej skargi należało uiścić wpis w kwocie 100 zł. Wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej strona otrzymała 29 kwietnia 2011 r., a zakreślony termin tygodniowy upłynął bezskutecznie. Zachodzi zatem podstawa do odrzucenia skargi w rozumieniu powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z tych względów Sąd postanowił jak w sentencji.