Uzasadnienie
D. A. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] o odmowie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] oraz uzupełnienia pouczenia zawartego w tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art.111 k.p.a., nie przewiduje zażalenia na odmowę uzupełnienia orzeczenia zapadłego w tym przedmiocie. Orzeczenie to nie ma przy tym charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Konsekwencją tego jest wyłączenie kognicji sądu administracyjnego, której ścisłe ramy wyznacza przepis art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)., zwanej dalej p.s.a.
Takie stanowisko zajął NSA w wyroku z 6 września 2001. sygnatura II SAB 22/01 (LEX nr 53373) na tle obowiązującej uprzednio ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz.368 z e zm.), która zawierała analogiczną regulację w tym zakresie.
W związku powyższym skargę jako niedopuszczalną, należało na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.s.a., należało odrzucić.