Uzasadnienie
W piśmie z dnia 16 maja 2008 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, A. S. zwrócił z prośbą o rozstrzygnięcie sprawy spadkowej po zmarłych rodzicach. W ocenie skarżącego, jego siostra w podstępny sposób nabyła spadek, fałszując podpis ich matki K. S. Skarżący z takim rozporządzeniem spadkiem się nie zgadza. Pragnie powrócić do Polski i zamieszkać w swoim rodzinnym domu. Skarżący podniósł także, że zwracał się już zarówno do Burmistrza [...], jak również Wojewody [...] o pomoc w rozstrzygnięciu sprawy, jednakże odpowiedzi jakie otrzymał przez te organy uznał za niekompetentne i niesatysfakcjonujące.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwaną dalej w skrócie: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach.
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.ps.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach.
Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu albo czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Nie jest nim zakwestionowane przez A. S. postępowanie spadkowe, które posiada charakter cywilny i zostało uregulowane w księdze IV "Spadki" ustawy z dnia 23 kwietnia 1963 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Właściwym do przeprowadzania postępowania sądowego w sprawach cywilnych jest sąd powszechny, na podstawie art. 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Strona kwestionująca zatem sposób przeprowadzanego postępowania spadkowego, winna korzystać przed sądem powszechnym z uprawnień jakie jej przysługują, na podstawie i w granicach określonych w przepisach procedury cywilnej.
Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a, Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.