Uzasadnienie
A. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...], uchylającą decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, w sprawie odmowy przyznania skarżącemu zasiłku celowego na zakup energii elektrycznej.
Kwestionowana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wraz z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia oraz o sposobie i terminie ich wniesienia, została nadana przesyłką pocztową na adres skarżącego, tj. [...] [...]. Przesyłka, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach: 22 stycznia 2014 r. i 30 stycznia 2014 r., nie została odebrana przez adresata w Urzędzie Pocztowym w [...] w wyznaczonym terminie, tj. w terminie czternastu dni od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki. Zawiadomienie o miejscu i terminie odbioru przesyłki, zgodnie z oświadczeniem doręczyciela, umieszczone zostało natomiast na nieruchomości A. W. Świadczy o tym adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy (por.: k-10 akt).
Następnie, w dniu 4 marca 2014 r. odpis decyzji został wydany A. W. w siedzibie organu II instancji, co ww. potwierdził własnoręcznym podpisem.
Z przedmiotową decyzją A. W. nie zgodził się, kierując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem organu. Skarga ta została osobiście złożona w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, w dniu 2 kwietnia 2014 r., co potwierdza data wpływu odciśnięta na prezentacie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Badając dochowanie terminu wniesienia skargi do sądu w niniejszej sprawie wyjaśnić trzeba, iż w postępowaniu administracyjnym zasadą jest, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (art. 42 § 1 K.p.a.), ewentualnie w siedzibie organu (art. 42 § 2 K.p.a.) bądź każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 42 § 3 K.p.a.). Pismo można również doręczyć dorosłemu domownikowi adresata, sąsiadowi bądź dozorcy domu, o ile osoby te zobowiążą się oddać pismo adresatowi (art. 43 K.p.a.). Dopiero, stosownie do art. 44 § 1- 4 K.p.a., jeśli doręczenie w powyższy sposób jest niemożliwe, doręczający może złożyć pismo na okres czternastu dni w placówce pocztowej operatora publicznego lub urzędzie właściwej gminy (miasta), pozostawiając zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w oddawczej skrzynce pocztowej bądź jeśli to niemożliwe, w drzwiach mieszkania adresata lub też w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Opisana procedura doręczenie w trybie tzw. awizo stwarza domniemanie, że przesyłkę doręczono adresatowi, chociaż faktycznie do tego doręczenia do rąk adresata nie doszło. W sytuacji doręczenia zastępczego nie ma natomiast potrzeby ponawiania prób doręczenia decyzji do rąk własnych adresata, a ewentualne kolejne doręczenia pozostają bez wpływu na skuteczność doręczenia zastępczego (por. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 855/14, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach Sądów Administracyjnych).
W niniejszej sprawie doszło do skutecznego doręczenia decyzji organu odwoławczego z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...]. Jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy koperty, przesyłka została awizowana dwukrotnie w dniach 22 stycznia 2014 r. i 30 stycznia 2014 r., a na załączonym do niej formularzu potwierdzenia odbioru zaznaczono, w którym urzędzie pocztowym złożono przesyłkę oraz podkreślono informację dotyczącą zawiadomienia o pozostawieniu awizo na nieruchomości skarżącego. Czternastodniowy okres, na jaki pismo złożono w placówce pocztowej, liczony od dnia 22 stycznia 2014 r. (data pierwszego awizo), upłynął w dniu 5 lutego 2014 r. i datę tę uznać należy za datę skutecznego doręczenia A. W. zaskarżonej decyzji. W tej też sytuacji, skoro doszło do doręczenia zastępczego, nie było potrzeby ponawiania prób doręczenia decyzji skarżącemu do rąk własnych. Fakt, że skarżącemu doręczono osobiście przesyłkę również w późniejszym terminie, tj. w dniu 4 marca 2014 r., pozostaje jednak bez wpływu na sposób liczenia trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 53 § 1 P.p.s.a.).
Uznać zatem należy, że skoro zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu została doręczona skarżącemu w dniu 5 lutego 2014 r., to określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, upłynął w dniu 7 marca 2014 r. Skarżący wniósł natomiast skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu osobiście, w siedzibie organu w dniu 2 kwietnia 2014 r. Tym samym uchybiony został termin warunkujący skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Z powyższych względów, na zasadzie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, skargę A. W. należało odrzucić, co Sąd orzekł, jak w sentencji.