Uzasadnienie
P. P. (zwany dalej: "skarżącym") wniósł pismem z 4 maja 2023 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 31 marca 2023 r., nr SKO.40.712.2023.oś, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z 19 grudnia 2022 r., nr SKO.40.2651.2022.oś. Ostatnio wskazaną decyzją z 19 grudnia 2022 r., organ uchylił w całości decyzję Burmistrza Byczyny z 24 sierpnia 2022 r., nr OŚ.6220.1.1.2022.AG, stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego "[...]", a także określającej warunki i wymagania dotyczące planowanego przedsięwzięcia oraz przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Z akt sprawy wynika, że 25 czerwca 2023 r. skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł (por. wyciąg bankowy, k-23 akt).
Pismem procesowym z 9 sierpnia 2023 r., skarżący cofnął wniesioną w sprawie skargę. Uzasadnił to tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu unieważniło swoją decyzję z 19 grudnia 2022 r., nr SKO.40.2651.2022.oś, i umorzyło postępowanie odwoławcze. Nastąpiło to decyzją z 20 lipca 2023 r., nr SKO.40.2098.2023.oś. Z tych względów skarżący uznał, że wniesiona przez niego skarga stała się bezprzedmiotowa i dlatego – jak oświadczył – cofa ją.
Na wezwanie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu przesłało do tut. Sądu opisaną decyzję z 20 lipca 2023 r., nr SKO.40.2098.2023.oś.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
W przedmiotowym stanie faktyczno-normatywnym postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżący może w każdym czasie cofnąć skargę, a sąd jest związany jej cofnięciem (art. 60 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższy przepis oraz dokonując zgodnie z jego dyspozycją oceny oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, uznać należało, że oświadczenie to wiązało Sąd. Z treści tego oświadczenia nie wynikało bowiem, aby złożone zostało ono w celu obejścia prawa. Podkreślenia także wymaga, że skarżący może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to on rozporządza skargą. Stąd też wobec stwierdzenia braku przesłanek uniemożliwiających Sądowi uznanie za niedopuszczalne cofnięcie przedmiotowej skargi, postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało umorzyć.
O powyższym Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Orzeczenie co do zwrotu wpisu od skargi zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia uzasadnia z kolei art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.