Uzasadnienie
M. K. złożyła pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 3 marca 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku, działającego z upoważnienia Burmistrza Głogówka, z dnia 18 września 2013 r., nr [...], odmawiającą przyznania skarżącej zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na I. K..
W wykonaniu zarządzenia tut. Sądu z dnia 24 kwietnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie, na czym - jej zdaniem - polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji z dnia 3 marca 2014 r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej na adres podany w skardze w dniu 30 kwietnia 2014 r., do rąk dorosłego domownika, męża skarżącej - I. K., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 10 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 P.p.s.a.), a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2); określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3).
Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Niezachowanie wymogów formalnych skargi może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie, na czym polega - jej zdaniem - naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji. Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres skarżącej podany w skardze i doręczone zostało w trybie art. 72 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Przedmiotowe wezwanie odebrał mąż skarżącej w dniu 30 kwietnia 2014 r., co wynika z treści adnotacji dokonanej na pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki, zatem doręczenie wezwania należy uznać za skuteczne. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 1 maja 2014 r. i upływał skarżącej w dniu 7 maja 2014 r. (środa).
Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.