Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 200/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę skargi A Spółka z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 marca 2012 r., nr [...].
W sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska w określeniu prawidłowego brzmienia imienia sędziego sprawozdawcy orzekającego w sprawie. Brzmi ono Elżbieta, a nie jak omyłkowo podano Ewa. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie i w sposób oczywisty, że sędzią sprawozdawcą w sprawie była Elżbieta Kmiecik.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Przywołany przepis postanawia, że przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienie NSA z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt II GZ 633/14, LEX nr 1519235). Owa "oczywistość" omyłki wyraża się natomiast w tym, że już na pierwszy rzut oka można w sposób niebudzący wątpliwości uznać, że jest to omyłka (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2011 r., sygn. akt II OZ 974/11, LEX nr 1070556).
Podkreślić jednak należy, że sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany wydanego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 368/11, LEX nr 852939).
Mając zatem na uwadze, że sprostowanie oczywistej omyłki i nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia w sprawie o oddaleniu skargi A Spółka z o.o. w [...], Sąd działając na zasadzie art. 156 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.