Uzasadnienie
Ł. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 lutego 2018 r., nr [...].
Na skutek zarządzenia z dnia 7 czerwca 2018 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu od skargi, Ł. D. pismem z dnia 18 czerwca 2018 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego, stosownie do przepisu art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – zwanej w dalszej części, w skrócie: "P.p.s.a.", zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, przesłano skarżącemu przy piśmie z dnia 27 czerwca 2018 r., urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wezwano do wypełnienia i odesłania formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie powyższe zostało przesłane do skarżącego dwukrotnie – pierwszy raz prawidłowo przy piśmie z dnia 27 czerwca 2018 r., a ponownie przy piśmie z dnia 25 lipca 2018 r. – na skutek omyłkowo wydanego zarządzenia referendarza sądowego z dnia 24 lipca 2018 r.
Wobec powyższego uznać należało, że skutecznego doręczenia wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu dokonano skarżącemu przy pierwszym doręczeniu przesyłki sądowej, które nastąpiło w dniu 18 lipca 2018 r. Wyznaczony termin 7 dni do uzupełnienia braku wniosku, upłynął zatem w dniu 25 lipca 2018 r. Skarżący w zakreślonym terminie dokonał żądanej przez Sąd czynności, lecz przedłożony przez niego na formularzu PPF wniosek o prawo pomocy zawierał braki formalne w postaci nie wypełnionych rubryk formularza o numerach: 7.1 (informacje o posiadanych nieruchomościach), 7.2 (zasoby), 7.3 (przedmioty wartościowe), 8 (stan majątkowy), 9 (inne, dodatkowe informacje o stanie majątkowym). Wymienione rubryki nie zostały również wykreślone. Zgodnie natomiast z punktem 4 pouczenia zawartym na formularzu wniosku, każdą niezacieniowaną rubrykę należy wypełnić albo przekreślić.
Mając na względzie powyższe, wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy przez wypełnienie, bądź wykreślenie niewypełnionych części formularza w zakresie punktów o ww. numerach. Pouczono także skarżącego, że niezastosowanie się do wezwania w wyznaczonym terminie 7 dni, spowoduje pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Ł. D. zastosował się do wezwania, bowiem opisane wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 27 sierpnia 2018 r. (co obrazuje pocztowe potwierdzenie doręczenia przesyłki - por.: k-50 akt sądowych), a ten w terminie 7 dni doręczył w dniu 3 września 2018 r. prawidłowo wypełniony formularz (por. stempel na kopercie, k-55 akt sądowych).
Jednocześnie w piśmie z dnia 3 września 2018 r. wniósł o "uznanie postępowania sądowego za bezprzedmiotowe", tłumacząc to okolicznością poddania się badaniom lekarskim, na które został skierowany przez organ i wydaniem orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań w przedmiocie kierowania i posiadania prawa jazdy przez skarżącego.
Wobec treści ww. pisma z dnia 3 września 2018 r., na skutek zarządzenia referendarza sądowego z dnia 7 września 2018 r., wezwano skarżącego do złożenia wyjaśnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy złożony w przedmiotowym piśmie wniosek o umorzenie postępowania sądowego należy traktować także jako żądanie umorzenia postępowania z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie pouczono skarżącego, że brak odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym terminie 7 dni skutkować będzie uznaniem, iż skarżący wnosi także o umorzenie postępowania wszczętego na skutek jego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Powyższe wezwanie zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 1 października 2018 r., a skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi do dnia wydania niniejszego orzeczenia. Tym samym uznać należało, że wolą skarżącego było wycofanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Stosownie natomiast do art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
O powyższym referendarz sądowy działając na zasadzie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.