Uzasadnienie
Działający w imieniu R. K. (zwanego dalej: "skarżącym") - radca prawny N. K., wniósł pismem z 11 maja 2023 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu (zwanego dalej: "organem") z 28 kwietnia 2023 r., nr 37/II/2023, którym uchylono w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu opolskiego z 22 marca 2023 r., nr 41/2023, wydane w sprawie zawieszenia robót budowlanych wykonywanych przy przebudowie budynku mieszkalnego w O., przy ul. [...].
Z akt sprawy wynika, że 11 maja 2023 r. skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł (por. wyciąg bankowy, k-56 akt).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, z uwagi na uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Pismem procesowym z 10 lipca 2023 r., pełnomocnik skarżącego na podstawie art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a." cofnął wniesioną w sprawie skargę. Uzasadnił to uchyleniem przez organ zaskarżonego postanowienia oraz utrzymaniem w mocy ww. postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu opolskiego z 22 marca 2023 r., nr 41/2023.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżący może w każdym czasie cofnąć skargę, a sąd jest związany jej cofnięciem (art. 60 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższy przepis oraz dokonując zgodnie z jego dyspozycją oceny oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi, uznać należało, że oświadczenie to wiązało Sąd. Z treści tego oświadczenia nie wynikało bowiem, aby złożone zostało ono w celu obejścia prawa. Podkreślenia także wymaga, że skarżący może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to on rozporządza skargą. Stąd też wobec stwierdzenia braku przesłanek uniemożliwiających Sądowi uznanie za niedopuszczalne cofnięcie przedmiotowej skargi, postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało umorzyć.
O powyższym Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Jednocześnie dostrzeżenia wymaga, że wobec bezprzedmiotowości postępowania sądowego również orzekanie odnośnie zgłoszonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, stało się bezprzedmiotowe.
Orzeczenie co do zwrotu wpisu od skargi zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia uzasadnia z kolei art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.