Uzasadnienie
K. K. pismem z dnia 3 października 2006 r., skierowanym do Opolskiego Komendanta Straży Pożarnej w Opolu, powołując się na przepis art. 157 § 2 K.p.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., zakwestionował decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Nysie z dnia [...], Nr [...] i wniósł o zwrot należnego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego od dnia 16 października 2003 r.
Opolski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Opolu, decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przywołanej wyżej decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Nysie z dnia [...]. W akcie tym organ zawarł pouczenie, iż od decyzji przysługuje stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, którą wnosi się za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Pismem z dnia 6 grudnia 2006 r. K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Opolu z dnia [...], Nr [...], domagając się stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Brak wyczerpania środków zaskarżenia powoduje, że skarga jest niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.).
W sprawie poza sporem pozostaje, iż pismem z dnia 3 października 2006 r. skarżący K. K. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Nysie z dnia [...], Nr [...], a Opolski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Opolu, decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie: art. 157, art. 104 K.p.a. oraz art. 17 K.p.a. w związku z art. 11a ust. 2 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przywołanej wyżej decyzji.
Zważyć należy, iż stosownie do art. 157 § 1 K.p.a. właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 K.p.a. jest organ wyższego stopnia, a odmowa wszczęcia takiego postępowania następuje w drodze decyzji (art. 157 § 3 K.p.a.). Treść przepisu art. 157 § 3 K.p.a. wyraźnie określa charakter prawny odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, wskazując, iż nie następuje to z zastosowaniem czynności materialno - technicznej, lecz w formie decyzji ze wszystkimi jej następstwami procesowymi, przy czym należy odnotować, iż decyzję tę wydaje organ wyższej instancji, jednakże decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym jest decyzją I instancji i stronie przysługuje od niej środek odwoławczy.
W niniejszej sprawie, stosownie do art. 11 a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96, poz. 667 ze zm.), od decyzji komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej wydanej w pierwszej instancji, w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Państwowej Straży Pożarnej, będzie przysługiwało odwołanie do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Dopiero zatem po wniesieniu ewentualnego odwołania i wydaniu decyzji rozpatrującej to odwołanie, stronie przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.
Wskazać także warto, iż błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie (art. 112 K.p.a.). Błędne pouczenie będzie stanowiło uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jeśli skarżący zechce z tej możliwości wzruszenia zaskarżonej decyzji skorzystać (por. postanowienie NSA z dnia 1 lipca 1998 r., sygn. akt III SA 230/97, opubl. LEX 38205; postanowienie NSA z dnia 9 lipca 1999 r., sygn. akt I SA 1600/98, opubl. LEX 48568).
Mając powyższe na uwadze, ze względu na brak wyczerpania środka zaskarżenia przysługującego stronie w postępowaniu administracyjnym, skargę jako przedwczesną należało odrzucić na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.