Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2018 r. A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 stycznia 2018 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie rodzicielskie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 maja 2018 r., pismem z dnia 29 maja 2018 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia, czy podtrzymuje przedmiotową skargę, a to wobec oświadczenia, zawartego w piśmie z dnia 14 maja 2018 r., skierowanego bezpośrednio do tut. Sądu, o wycofaniu skargi. Skarżąca została pouczona, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie w wyznaczonym terminie 7 dni o dnia jego otrzymania będzie skutkował przyjęciem, że pismem z dnia 14 maja 2018 r. została cofnięta skarga wniesiona na wskazaną decyzję.
Skarżąca odebrała ww. wezwanie w dniu 6 czerwca 2018 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 23 akt sąd.), lecz do dnia wydania niniejszego postanowienia nie udzieliła na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Po myśli art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest związany tym cofnięciem. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest w istocie rezygnacją z kontynuowania wszczętego postępowania przed sądem administracyjnym i oznacza odstąpienie przez stronę skarżącą od dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jej praw i interesów.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Stosownie do powołanego przepisu art. 60 P.p.s.a., dokonując zgodnie z jego dyspozycją, oceny oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, uznać należało, że oświadczenie to wiązało Sąd. Ponadto Sąd nie stwierdził, aby omawiane oświadczenie złożone zostało w celu obejścia prawa, jak też, aby spowodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Skarżący może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to on rozporządza skargą i dlatego - wobec stwierdzenia braku przesłanek uniemożliwiających Sądowi uznanie za dopuszczalne cofnięcie przedmiotowej skargi - postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.