Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę J. G., J. P. i J. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zwrotu podania o odszkodowanie.
Następnie, postanowieniem z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 223/10, tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną od powyższego wyroku, uznając ją za niedopuszczalną, sporządzoną z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego wynikającego z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem i zawartym w piśmie przewodnim z dnia 29 grudnia 2010 r. pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia oraz o trybie i terminie jego złożenia, a także o sposobie sporządzenia, doręczono skarżącemu J. G. w dniu 7 stycznia 2010 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
Pismem z dnia 9 stycznia 2010 r., przesłanym pocztą, listem poleconym nadanym w dniu 10 stycznia 2011 r., co wynika ze stempla pocztowego, J. G. wniósł sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 223/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według art. 194 § 4 P.p.s.a. "zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio." Z przytoczonego uregulowania wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że skuteczne wniesienie zażalenia na taki szczególny rodzaj rozstrzygnięcia, jakim jest postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, ustawodawca obwarował wymogiem, by zażalenie to zostało sporządzone przez określone osoby, tj. przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też przez inny podmiot, wymieniony w art. 175 § 2 P.p.s.a., czyli przez sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych będącego stroną, jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem albo przez jedną z osób wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a., tj. przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego sprawach własności przemysłowej.
Innymi słowy, powyższe uregulowanie oznacza, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej nie może zostać sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie jest jednym z podmiotów uprawnionych, wymienionych w tych przepisach.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że wbrew dyspozycji art. 194 § 4 P.p.s.a., wniesione w dniu 10 grudnia 2010 r. zażalenie skarżący sporządził osobiście, chociaż nie jest adwokatem, radcą prawnym ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Zaznaczyć w tym miejscu przyjdzie, że pismo przewodnie z dnia 29 grudnia 2010r., doręczone skarżącemu wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej i uzasadnieniem, zawierało w punkcie 5 pouczenie o wynikającym z art. 194 § 4 P.p.s.a. przymusie adwokacko-radcowskim w zakresie sporządzenia zażalenia. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Natomiast na zasadzie art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.