Uzasadnienie
Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Radłów z dnia 21 listopada 2012 r., Nr 129/XVII/2012, w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Wojewoda Opolski, działając na podstawie art. 93 ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na ww. uchwałę Rady Gminy Radłów podnosząc zarzut podjęcia jej z istotnym naruszeniem prawa. Domagał się stwierdzenia jej nieważności oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 6r ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391) poprzez brak uregulowania dotyczącego ilości odpadów komunalnych odbieranych od właścicieli nieruchomości oraz częstotliwości odbierania odpadów komunalnych.
W odpowiedzi na skargę, działający w imieniu Gminy Radłów, Wójt Gminy poinformował, iż Gmina Radłów zgadza się z oceną zaskarżonej uchwały, jak i ze skutkami, jakie z tej oceny wynikają i stąd też w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. postanowiła uchylić zaskarżoną uchwałę w całości. Rada Gminy Radłów na sesji w dniu 29 kwietnia 2013 r. podjęła nową uchwałę, Nr 145/XX/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r., w tym samym przedmiocie i stąd też postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Do akt sprawy dołączona została uchwała z dnia 24 kwietnia 2013 r., Nr 145/XX/2013 (k-10 akt).
Wojewoda Opolski w piśmie procesowym z dnia 16 maja 2013 r. podał, że organ nadzoru bada legalność uchwały Rady Gminy Radłów z dnia 29 kwietnia 2013 r., Nr 145/XX/23013.
Pismem procesowym z dnia 14 czerwca 2013 r. pełnomocnik Wojewody Opolskiego – radca prawny K. N. cofnęła skargę podnosząc, że w § 11 uchwały Nr 145/XX/2013 Rada Gminy Radłów uchyliła zaskarżoną uchwałę, a wymieniona uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 10 czerwca 2013 r. pod poz. 1363
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie podlega umorzeniu.
Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W myśl zaś art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofniecie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przytoczona regulacja stanowi przejaw prawa skarżącego do rozporządzania skargą. W niniejszej sprawie skarżący- organ nadzoru skorzystał z przysługującego mu uprawnienia i cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 60 zd. trzecie P.p.s.a., a które skutkowałyby niedopuszczalność cofnięcia skargi. Tym samym w sprawie wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że przepis art. 54 § 3 P.p.s.a., umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do uwzględnienia skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. samokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a zachodzi, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego, m.in. w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał, z tzw. uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. i uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791).
Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Uchwała Rady Gminy Radłów z dnia 21 listopada 2012 r., Nr 129/XVII/2012, będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała istnieć, wobec uwzględnienia w całości skargi i żądania skarżącego, albowiem na sesji w dniu 29 kwietnia 2013 r. Rada Gminy Radłów podjęła uchwałę Nr 145/XX/2013, która w § 11 uchyliła zaskarżoną uchwałę. Czynność powyższa odnosiła się do uchwały już zaskarżonej, a zatem było to działanie dokonane w trybie samokontroli, wynikające z przywołanego wyżej art. 54 § 3 P.p.s.a. Zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych, gdyż stosownie do § 9 moc obowiązująca określona została na dzień 1 lipca 2013 r. W tej sytuacji w sprawie wystąpił także brak przedmiotu zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały stanowi przesłankę umorzenia postępowania, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 § 1 P.p.s.a i art. 205 § 2 P.p.s.a.