Uzasadnienie
Skarżący: Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ "Solidarność" przy SP ZOZ w Prudniku, A. Ż., E. U., T. P., J. O. w dniu 8 czerwca 2004r. wnieśli skargę na uchwałę Rady Powiatu w Prudniku z dnia 28 maja 2004 r., Nr XIX/126/04 w sprawie w likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Prudniku. Wraz ze skargą, skarżący przesłali do tut. Sądu upoważnienie z dnia 22 kwietnia 2004r., udzielone przez Komitet Obrony Szpitala w Prudniku oraz MOZ NSZZ "Solidarność" w Prudniku, radnemu D. K., do występowania w ich imieniu, w podjęciu procedury uchylenia uchwały w sprawie likwidacji SP ZOZ w Prudniku i powołania [...]. Powyższe upoważnienie podpisali: J. O. i W. D. Dołączyli również, kopię wezwania z dnia 26 kwietnia 2004r., do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zaskarżoną uchwałą, skierowanego do Rady Powiatu w Prudniku, przez D. K. W dniu 6 sierpnia 2004r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie dokumentu, z którego wynika, że Przewodnicząca MOZ NSZZ "Solidarność" przy SP ZOZ w Prudniku jest upoważniona do jednoosobowego podpisania skargi, oraz wskazania adresów skarżących pracowników, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący udzielili pismem z dniu 19 sierpnia 2004r., oraz za pismem z dnia 26 sierpnia 2004r., pochodzącym od MOZ NSZZ "Solidarność" przy SP ZOZ w Prudniku.
W odpowiedzi na skargę z dnia 29 października 2004r., Rada Powiatu w Prudniku wniosła o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, z uwagi na brak uprzedniego wezwania przez skarżących, organu do usunięcia naruszenia prawa, wymaganego stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.). Ponadto wskazała, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do Rady Powiatu, nie pochodzi od skarżących lecz od radnego D. K., a zatem skarga nie spełnia wymogu formalnego. Powyższą odpowiedź, Sąd przesłał skarżącym, pismem z dnia 29 września 2004r.
Pismem procesowym z dnia 22 listopada 2004r., skarżący wnieśli o przeprowadzenia przez Sąd, dowodu z przesłuchania światków: D. K., J. O. – Przewodniczącego Społecznego Komitetu Obrony Szpitala w Prudniku i Głogówku oraz W. D. - Przewodniczącą NSZZ "Solidarność" przy SP ZOZ w Prudniku, na okoliczność ustalenia w czyim imieniu i z czyjego upoważnienia radny D. K. wystąpił na podstawie art. 87 ustawy o samorządzie powiatowym, z wezwaniem Rady do usunięcia naruszenia prawa, które nastąpiło wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały. Zaznaczyli, że radny jest osobą publiczną, wybraną przez mieszkańców, działa w ich imieniu, broni ich praw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.), skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu powiatu, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu powiatu do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego organowi powiatu do usunięcia naruszenia prawa, albo w razie odmowy usunięcia naruszenia prawa, skarga może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego. Zauważyć należy, że w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia, stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być skierowane w każdym czasie, byle zostało dokonane przed wniesieniem do sądu skargi.
Skarżący oraz Rada Powiatu w Prudniku, oświadczyli zgodnie, iż wezwania do usunięcia naruszenia prawa, dokonał radny D. K., pismem z dnia 6 czerwca 2004r. Przy czym skarżący podnoszą, że radny D. K. wzywał Radę w ich imieniu, bowiem oni upoważnili go do działania. Zwrócić należy uwagę, że z treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wystosowanego przez D. K. do Rady Powiatu nie wynika, aby występował on z tym wezwaniem w imieniu skarżących, nie ujawnił, aby był pełnomocnikiem skarżących, nie dołączył też udzielonego mu upoważnienia, a zatem występował w swoim imieniu.
Legitymowane do wniesienia skargi są osoby, które wzywały do usunięcia naruszenia prawa w tej sprawie. W rozpoznawanej sprawie wezwanie pochodzi od osoby fizycznej, działającej w imieniu własnym, jako, że z treści wezwania nie wynika, aby D. K. działał w imieniu określonej grupy osób czy innych instytucji. Występując do organu, D. K. nie poinformował że występuje w imieniu osób trzecich, nie przedstawił pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że działa nie tylko w imieniu własnym. Wezwanie zatem pochodziło od osoby fizycznej, wskazanej w nim z imienia i nazwiska tj. D. K., stąd organ przyjął właściwie, że wezwanie pochodziło od jednej indywidualnej osoby.
W świetle powyższego i regulacji z art. 87 ust. 1 przywołanej ustawy, legitymowanym do wniesienia skargi byłby D. K. Skargę zaś, złożyła Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ "Solidarność" przy SP ZOZ w Prudniku oraz A. Ż., T. P., E. U. i J. O. Wymienione podmioty, nie dokonały wezwania z art.87 ustawy, zatem skarżący nie wyczerpali ustawowego trybu, od którego zależy skuteczność wniesienia skargi na uchwałę rady powiatu do sądu administracyjnego. Zwrócić należy uwagę, że wniosek skarżących zawarty w piśmie procesowym z dnia 22 listopada 2004r., o przeprowadzenie przez Sąd, dowodu z przesłuchania wskazanych światków, na okoliczność ustalenia w czyim imieniu i z czyjego upoważnienia radny D. K. wystąpił z wezwaniem do Rady o usunięcie naruszenia prawa, nie może zostać uwzględniony. Zgodnie bowiem z art. 133 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny orzeka na podstawie "akt sprawy" organu administracji, którego działanie lub zaniechanie zostały zaskarżone do tego sądu.
W postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, ale tylko w sytuacji, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości art. 106 § 3 ustawy. Taka sytuacja nie występuje w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało skargę, jako niedopuszczalną odrzucić.