Uzasadnienie
W piśmie z dnia 22 lutego 2010 r., wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, oznaczeni z imienia i nazwiska mieszkańcy O., wyrazili niezadowolenie z rozstrzygnięć organów administracji publicznej w sprawie dotyczącej negatywnego oddziaływania na środowisko składu węgla T. K., zlokalizowanego w O. określając, że decyzja wydana w tej sprawie jest ostateczna, a postępowanie zostało umorzone.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, wskazując jako przedmiot zaskarżenia decyzję tegoż organu z dnia [...], nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji Starosty Strzeleckiego z dnia [...], nr [...], o umorzeniu wszczętego z urzędu postępowania, w sprawie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu na terenach przeznaczonych na cele mieszkaniowo – usługowe, na które oddziałuje skład opału zlokalizowany w O. przy ul. [...] (działka nr A). Jednocześnie też Kolegium poinformowało, że decyzją z dnia [...], nr [...], uchyliło wskazaną decyzję pierwszoinstancyjną i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Sprawa ze skargi, wskazanej w piśmie z dnia 22 lutego 2010 r., J. K. wpisana została w Sądzie pod sygn. akt II SA/Op 236/10 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 8 kwietnia 2010 r., skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, jak również do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, w szczególności, czy skarży tylko decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, z dnia [...], nr [...], czy też decyzję tego organu z dnia [...], nr [...]; w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi,
Powyższe wezwania przesłane zostały w jednej przesyłce pocztowej, na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 15 kwietnia 2010 r. za pisemnym pokwitowaniem dorosłemu domownikowi – A. W. - ojcu skarżącej, o czym świadczy stosowna adnotacja i podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, jak również nie uzupełniła jej braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, iż skarga powinna spełniać wymogi przewidziane dla pism w postępowaniu sądowym (art. 46-48 P.p.s.a.), a ponadto winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (pkt 2) oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3).
Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z treści skargi wniesionej przez J. K. nie wynika jakiego konkretnie aktu, bądź czynności organu skarga ta dotyczy. Skarżąca wskazała jedynie na ostateczność decyzji oraz umorzenie postępowania. W sprawie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu na terenach, na które oddziałuje skład opału w O., Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało natomiast w dniu [...] decyzję nr [...], którą umorzyło postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania, jak również decyzję nr [...], uchylającą decyzję pierwszoinstancyjną i przekazującą sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Uznać tym samym należało, że skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie też do art. 49 §1 P.p.s.a., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności, w szczególności zaś, czy skarży tylko decyzję nr [...], czy także decyzję nr [...].
Jednocześnie, skarżąca wezwana została także do uiszczenia wpisu od skargi. W myśl bowiem art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Według przepisu § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg z zakresu ochrony środowiska i przyrody, nieobjętych wpisem stosunkowym, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł.
Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Jego nieuiszczenie w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a, skutkuje natomiast odrzuceniem skargi.
W niniejszej sprawie, zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi jak i uiszczenia wpisu doręczone zostały skarżącej skutecznie w drodze doręczenia zastępczego, dokonanego w dniu 15 kwietnia 2010 r., w trybie art. 72 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika – ojca skarżącej, co potwierdził własnoręcznym podpisem. Zgodnie z ostatnio przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skoro doręczenie było skuteczne, to zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia od niej wpisu, rozpoczął zatem bieg w dniu 16 kwietnia 2010 r. i upłynął z dniem 22 kwietnia 2010 r.
Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązków wynikających z wezwań, do czasu upływu terminu (a nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia), skarżąca nie uzupełniła jednak braków formalnych skargi oraz nie uiściła wymaganego wpisu. Uznać tym samym należało, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.