Uzasadnienie
A Sp. z o.o. w [...], reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 22 marca 2013 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 17 grudnia 2012 r., nr [...], odmawiającą wznowienia postępowania (zakończonego decyzją Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 marca 2012 r. odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie zmiany przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych) z uwagi na fakt, że wniosek o wznowienie został złożony przez Spółkę po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 marca 2012 r.
Na rozprawie w dniu 11 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącej Spółki oświadczył, że cofa skargę. Pełnomocnik organu oświadczył, że nie sprzeciwia się cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle przytoczonego przepisu, skuteczność oświadczenia o cofnięciu skargi, oznaczającego w istocie rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, podlega kontroli sądu administracyjnego.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
W świetle materiału zgromadzonego w sprawie, cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącej Spółki nie budzi żadnych wątpliwości. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzą też określone w art. 60 P.p.s.a. przesłanki uzasadniające niedopuszczalność cofnięcia skargi. W tym stanie faktycznym i prawnym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane powyższym przepisem.
Sądowi wiadomym jest z urzędu, że postępowanie sądowe dotyczące skargi na rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w odniesieniu do decyzji w sprawie zmiany zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych (z dnia 27 stycznia 2006 r.), prowadzone pod sygnaturą akt II SA/Op 257/12, czyli w związanego z rozstrzygnięciem, co do którego strona skarżąca domagała się wznowienia, nie zostało zakończone rozstrzygnięcie sądu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie zawarte w punkcie 2, o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, oparto o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.