Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r., B. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...], orzekające o uchyleniu postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia [...], przyznającego zwrot koniecznych wydatków i wynagrodzenia za dozór samochodu marki [...], nr rej. [...] w okresie od dnia 22 grudnia 2007 r. do dnia 27 października 2008 r., w łącznej wysokości 703,55 zł i postanawiające o przyznaniu zwrotu koniecznych wydatków i wynagrodzenia za dozór tego samochodu w łącznej kwocie 2501 zł. Kwestionując dokonana przez organ wyliczenie skarżący podniósł, że tytułem zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór winna mu zostać przyznana kwota 3794,20 zł
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, że postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r., nr [...], uwzględnił w całości skargę B. C., uchylając swoje postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji i przyznając mu zwrot koniecznych wydatków i wynagrodzenia za dozór w łącznej kwocie 3794,20 zł.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 19 maja 2011 r., strona skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczone zostało skarżącemu osobiście pod adresem wskazanym w skardze w dniu 23 maja 2011 r., co potwierdza zwrotne pocztowe poświadczenie odbioru przesyłki.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Wpis stosunkowy, w myśl art. 231 P.p.s.a, pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie przyznające skarżącemu zwrot koniecznych wydatków i wynagrodzenia za dozór samochodu w łącznej kwocie 2501 zł, a zatem do określenia wysokości wpisu od wniesionej skargi zastosowanie znajdują przepisy dotyczące wpisu stosunkowego.
Według § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy oblicza się według procentowego wskaźnika, który dla należności pieniężnej w kwocie do 10 000 zł, wynosi 4 % wartości tej kwoty, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro w niniejszej sprawie zaskarżonym postanowieniem przyznano skarżącemu kwotę 2501 zł, obowiązany był on do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 100 zł.
Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 P.p.s.a., jego nieziszczenie w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi.
W niniejszej sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczone zostało stronie skarżącej skutecznie w dniu 23 maja 2011 r., co potwierdza podpis skarżącego na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania wskazanego w nim obowiązku rozpoczął zatem bieg w dniu 24 maja 2011 r. i upłynął z dniem 30 maja 2011 r.
Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu, do czasu upływu zakreślonego terminu (a nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia), skarżący nie wykonał wskazanego obowiązku. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi, o której mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a.
Odnośnie wniosku organu o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, na marginesie odnotować jedynie przyjdzie, że wprawdzie uwzględnienie przez organ skargi w całości, na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a, może stanowić podstawę do umorzenia postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.a.s., niemniej jednak umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zaś dopiero w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skutkiem nieuiszczenia od niej wymaganego wpisu na wezwanie Sądu jest zatem to, że skarga nie powoduje wszczęcia postępowania. Tym samym też niedopuszczalne jest jego umorzenie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.