Uzasadnienie
A. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...] uchylającą w całości decyzję Starosty Strzeleckiego Nr [...] z dnia [...] w sprawie nałożenia na T. K., eksploatującego skład opału zlokalizowany w O. przy ul. [...] (działka nr [...] z k.m. [...]) negatywnie oddziałujący na środowisko, obowiązku ograniczenia tego oddziaływania i określenia jego zakresu, oraz przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 maja 2007 r., Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu skutecznie w dniu 31 maja 2007r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Pomimo wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżący nie uiścił żądanego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W świetle art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od skargi pobiera się wpis. Według § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ochrony środowiska i przyrody wynosi 200 złotych.
Doręczenia zastępczego wyżej wskazanego wezwania dokonano w dniu 31 maja 2007 r., w trybie art. 72 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika – synowej skarżącego J. N. Zgodnie z przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania żądanej czynności liczony kalendarzowo upływał w dniu 7 czerwca 2007 r. Uwzględniając jednakże fakt, iż ostatni dzień terminu był dniem wolnym od pracy - to w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało przyjąć następny dzień po dniu wolnym od pracy, tj. piątek 8 czerwca 2007 r.
Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skoro A. N. nie uiścił wpisu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jego skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.