Uzasadnienie
I. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 25 marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przeprowadzenia robót budowlanych dotyczących gnojownika na nieruchomości K. S. przy ul. [...] w [...].
Skarżąca, wezwana na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 maja 2016 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, złożyła w dniu 10 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Op 269/16, doręczonym stronie w dniu 24 czerwca 2016 r., starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.
Od powyższego postanowienia I. P. wniosła w dniu 30 czerwca 2016 r. sprzeciw, w związku z czym na zarządzenie Sędziego z dnia 4 sierpnia 2016 r. została wezwana do uzupełnienia, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, informacji podanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, szczegółowo wymienionych w wezwaniu.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2016 r. oświadczyła, że składa rezygnację z prawa pomocy polegającego na zwolnieniu jej od uiszczenia wpisu sądowego, nie wyraża zgody na przedstawienie i załączenie do jawnych akt wszystkich poufnych informacji dla celów postępowania oraz nie chce dalszego prowadzenia postępowania w sprawie zwolnienia jej od kosztów sądowych, ponieważ opóźnia to rozpoznanie sprawy. Jednocześnie w dniu 16 sierpnia 2016 r. skarżąca uiściła kwotę 500 zł tytułem wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Stosownie natomiast do art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Z oświadczenia I. P., złożonego w piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2016 r., wynika jednoznacznie, że skarżąca rezygnuje z prawa pomocy polegającego na zwolnieniu jej z wpisu sądowego od skargi i nie chce dalszego postępowania w tej sprawie.
W związku powyższym należało przyjąć, że doszło do cofnięcia przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy na etapie rozpoznawania przez Sąd wniesionego przez skarżącą sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2016 r. wydanego w tym przedmiocie. W świetle przywołanych przepisów postanowienie referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało zatem zmienić i postępowanie w przedmiocie prawa pomocy umorzyć.
Z tych względów, na podstawie art. 260 w związku z art. 249a P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.